Ciśnienie centralne – czy silniejszy prognostyk ryzyka?

Bryan Williams i Peter S. Lacy – Central aortic pressure and clinical outcomes LINK: J Hypertens 2009;27:1123
Pomiary ciśnienia tętniczego na tętnicy ramieniowej stanowią „złoty” standard diagnostyczny, o dobrze udokumentowanym znaczeniu prognostycznym. Ich wyniki powinny, w założeniu, odzwierciedlać wysokość ciśnienia centralnego w aorcie, jednak badania oceniające ciśnienie wewnątrz aorty, wskazują na istotne różnice pomiędzy ciśnieniem obwodowym a ciśnieniem centralnym.

Średnie ciśnienie tętnicze oraz ciśnienie rozkurczowe nie różnią się istotnie w zależności od miejsca pomiaru, natomiast ciśnienie skurczowe (SBP), będące bardziej dynamiczną, pulsacyjna składową ciśnienia tętniczego, ulega wzmocnieniu wraz z oddalaniem się od łuku aorty. Efekt wzmocnienia jest szczególnie zaznaczony u osób młodych. Starzenie się, choroby naczyń prowadzą do zwiększenia sztywności aorty, powodując zmniejszenie różnic pomiędzy wynikami pomiarów tradycyjnych i ciśnienia centralnego, jednak nigdy ich całkowicie nie niwelując.

Obecnie do monitorowania skuteczności terapii hipotensyjnej służą tradycyjne pomiary ciśnienia tętniczego. Jednak jak wykazano w przeprowadzonych ostatnio badaniach, poszczególne klasy leków różnią się oddziaływaniem na ciśnienie mierzone na obwodzie i w aorcie. Wiek i choroby naczyń są najważniejszymi czynnikami modyfikującymi zależności pomiędzy ciśnieniem centralnym a obwodowym. Stąd też w zróżnicowanej populacji z identycznymi wartościami ciśnienia obwodowego, ciśnienie centralne może się bardzo różnić.

Wyniki badań klinicznych wskazują na silniejszą wartość prognostyczną ciśnienia centralnego dla powikłań narządowych (przerost lewej komory, grubość intimy, współczynnik przesączania kłębuszkowego) w porównaniu z wartościami ciśnienia mierzonego tradycyjnie. Tym samym ciśnienie centralne jest silniejszym predyktorem ryzyka niż ciśnienie w tętnicy ramieniowej.

Zdaniem autorów biorąc pod uwagę różną skuteczność poszczególnych klas leków hipotensyjnych w obniżaniu ciśnienia centralnego, konieczne jest przeprowadzenie dużych, prospektywnych badań klinicznych oceniających wpływ zróżnicowanych strategii terapeutycznych na rokowanie. Jeżeli wyniki tych badań potwierdzą wyższość pomiarów ciśnienia centralnego, należałoby wprowadzić je do codziennej praktyki lekarskiej.

Opracowane na podstawie: Journal of Hypertension / 2009-06-19