Wokół terapii hipotensyjnej – intensyfikacja leczenia a przestrzeganie zaleceń

A.J. Rose i wsp – Intensifying therapy for hypertension despite suboptimal adherence LINK: Hypertension 2009 online first
Leczenie nadciśnienia rozpoczyna się od przepisania odpowiedniego leku hipotensyjnego. Później ważne jest to, co się dzieje z receptą – skuteczność leczenia może obniżyć nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących stosowania leku. Innym problemem „wokół” leku jest sposób postępowania z pacjentem, którego podejrzewamy o niepełne stosowanie się do zaordynowanej terapii. Jednym z rozwiązań tych sytuacji są formy interwencji poprawiające współpracę ze strony pacjenta, a drugi to intensyfikacja terapii hipotensyjnej, mimo nieprzestrzegania zaleceń. Drugi sposób niesie ze sobą pewne obawy: możliwa niska skuteczność takiego postępowania oraz obawa objawowej hipotensji.

Na łamach Hypertension przedstawiono pracę, w której badano wpływ intensyfikacji terapii hipotensyjnej w zależności od przestrzegania zaleceń. Przestrzeganie przyjmowania leków określono za pomocą pojemników rejestrujących otwarcie opakowania, w celu przyjęcia leku. W analizie przeprowadzonej wśród 819 pacjentów leczonych ambulatoryjnie wydzielono 5 grup przestrzegania przyjmowania leków: >98% dni zaleconej terapii, 93-98% dni zaleconej terapii i następnie 80-93%, poniżej 80% oraz grupa, w której brak danych.

W okresie 24 miesięcy oceniono również częstość decyzji, w wyniku, których intensyfikowano dotychczasowe leczenie. Co zaskakujące, efekt hipotensyjny intensyfikacji leczenia okazał się podobny we wszystkich analizowanych grupach. Redukcja skurczowego ciśnienia tętniczego mieściła się w zakresie od 1,6 mm Hg (grupa z brakiem danych dotyczących stopnia przestrzegania zaleceń), poprzez 2,1 mm Hg w grupie najpełniej przestrzegającej zalecenia, do 2,4 mm Hg (w grupie najmniej przestrzegającej zaleceń).

Autorzy pracy nie chcą wyciągać daleko idących wniosków z tych nieoczekiwanych obserwacji, ale wskazują na pewną mitologizację poglądu, że intensyfikacja leczenia w grupie chorych z niskim „compliance” jest niezasadna. Pacjenci nie powinni być zatem w sposób binarny klasyfikowani jako przestrzegający lub nieprzestrzegający zaleceń, problem „non-compliance” należy bowiem traktować jako pewne continuum. Poczynione przez autorów pracy obserwacje wymagają zatem dalszych analiz, w celu opracowania optymalnego sposobu postępowania z osobami nie w pełni stosującymi się do zaleceń lekarskich.

Opracowane na podstawie: Hypertension / 2009-07-06