Status społeczno-ekonomiczny a ocena ryzyka w skali Framingham

Kevin Fiscella, Daniel Tancredi i Peter Franks – Adding socioeconomic status to Framingham scoring to reduce disparities in coronary risk assessment LINK: Am Heart J 2009;157;988
Status społeczno-ekonomiczny jest istotnym, niezależnym od tradycyjnych, czynnikiem ryzyka zachorowania na chorobę wieńcową (CHW). Dotychczas jednak nie był on uwzględniany w modelach oceniających prawdopodobieństwo wystąpienia CHW, w tym w punktacji Framingham (FRS). Wydaje się, że pomijanie statusu społeczno-ekonomicznego może być czynnikiem zaburzającym ocenę, zwłaszcza w populacji osób o niskim statusie.

W American Heart Journal opublikowano wyniki pracy Fiscelli i wsp., w której analizowano skutki uwzględnienia statusu społeczno-ekonomicznego w ocenie ryzyka wykorzystującej skalę Framingham. Analizą objęto populację badania ARIC (Atheroscelorosis Risk In Communities) obejmującą 10300 osób w wieku 25-79 lat.

Uwzględniając w ocenie tradycyjną skalę Framingham, 10-letnie ryzyko CHW, u osób z wysokim i niskim SES, oceniono na odpowiednio 3,7% i 3,9%. Rzeczywiste występowanie CHW wyniosło jednak w tym okresie odpowiednio 3,2% i 5,6%. Po uwzględnieniu ryzyka wynikającego z FRS grupa o niższym statusie społeczno-ekonomicznym miała o 58% wyższe ryzyko wystąpienia incydentu sercowego. U osób o wysokim statusie społeczno-ekonomicznym ryzyko wieńcowe, wyliczone na podstawie tradycyjnej skali Framingham, było więc zawyżone, a u osób o niskim statusie – zaniżone.

Wyeliminowanie tych rozbieżności możliwe jest poprzez uwzględnienie statusu społecznego w skali Framingham. Pozwoli to na dostosowania postępowania terapeutycznego do rzeczywistego stopnia ryzyka.

Opracowane na podstawie: American Heart Journal / 2009-06-19