Zależnośc pomiędzy dawką beta-blokera, zwolnieniem częstości rytmu serca a śmiertelnością w niewydolności serca

Finlay A. McAlister – Meta-analysis: Beta-Blocker Dose, Heart Rate Reduction, and Death in Patients With Heart Failure LINK: Ann Intern Med 2009;150:784
W ciągu ostatnich 10 lat w kilku randomizowanych badaniach klinicznych wykazano skuteczność beta-blokerów w leczeniu niewydolności serca. Chociaż wiadomo, że spoczynkowa częstość rytmu serca stanowi czynnik prognostyczny u osób z niewydolnością serca, nie jest jasne, czy korzyści płynące z beta-blokady związane są ze stopniem zwolnienia czynności serca, czy z wysokością dawki beta-blokera. Ma to istotne znaczenie, ponieważ działania niepożądane beta-blokerów są zależne od wysokości ich dawek, a w zaleceniach rekomenduje się dawkowanie do poziomów osiąganych w próbach klinicznych.

Na łamach Annals of Internal Medicine przedstawiono wyniki meta-analizy, której celem było określenie zależności pomiędzy dawką beta-blokera, zwolnieniem częstości rytmu serca a śmiertelnością w niewydolności serca. Do analizy włączono dane pochodzące z 23 randomizowanych, kontrolowanych placebo prób klinicznych z udziałem 19 209 chorych. Wyjściowa średnia wysokość frakcji wyrzucania lewej komory mieściła się w zakresie od 17% do 36%. Wskaźnik ryzyka zgonu u chorych leczonych beta-blokerami wobec placebo wynosił, w całej analizowanej grupie, 0.76 (95% CI, 0.68 to 0.84). Analiza heterogenności ujawniła różnice pomiędzy badaniami, związane z częstością rytmu serca (p=0.006).

Redukcja częstości rytmu serca pod wpływem beta-blokerów, o każde 5 uderzeń/minutę, wiązała się z 18% redukcją (CI 6-29%) ryzyka zgonu. Nie odnotowano natomiast istotnej zależności pomiędzy śmiertelnością całkowitą a dawką beta-blokerów – w badaniach z wysoką dawką beta-blokerów ryzyko zgonu = 0.74 [CI, 0.64-0.86] vs. 0.78 [CI, 0.63-0.96] w badaniach z niską dawką beta-blokerów, P=0.69.

A zatem, istnieje statystyczny związek pomiędzy redukcją częstości rytmu serca pod wpływem beta-blokerów a zmniejszeniem śmiertelności, natomiast wysokość ich dawek nie ma takiego znaczenia.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2009-06-02