Zaburzenia rozwoju emocjonalnego w dzieciństwie a ryzyko chorób psychicznych w dorosłym wieku

Scott Weich i wsp – Family relationships in childhood and common psychiatric disorders in later life: systematic review of prospective studies LINK: Br J Psych 2009;194:392
W British Journal of Psychiatry warto zwrócić uwagę na podsumowanie systematycznego przeglądu prospektywnych badań poświęconych zależności pomiędzy patologicznymi stosunkami w rodzinie, na które eksponowane jest dziecko, a ryzykiem wystąpienia częstych chorób psychicznych w późniejszym wieku.

Wyniki dotychczasowych prac dotyczących tego zagadnienia wskazywały, że upośledzony rozwój emocjonalny i socjalny w dzieciństwie jest prekursorem zaburzeń psychicznych w okresie dorosłości a omawiana korelacja może być modyfikowana przez odpowiednio wczesną interwencję z zakresu promocji zdrowia. Z drugiej strony, niedoskonała metodyka prac sprawiała, że do formułowanych w nich wniosków należało podchodzić z ostrożnością. Stąd pojawiła się potrzeba dokonania przeglądu i podsumowania wyników badań obserwacyjnych przeprowadzonych na co najmniej 100 osobach, z obserwacją nie krótszą niż 10 lat, zawierających prospektywne dane na temat stosunków wewnątrz rodziny w okresie dzieciństwa i częstości występowania chorób psychicznych w dorosłości.

Zidentyfikowano 23 artykuły. Patologiczne stosunki w rodzinie okazały się czynnikiem prognostycznym depresji, zaburzeń lękowych i zespołu stresu pourazowego. Zaburzony kontakt emocjonalny z matką zwiększał prawdopodobieństwo podjęcia prób samobójczych w okresie dorastania. Wyniki analizowanych badań wskazywały również na zależność przyczynowo-skutkową pomiędzy łagodniejszymi patologiami stosunków wewnątrzrodzinnych a chorobami psychicznymi, ale w żadnym przypadku korelacja nie osiągnęła znamienności statystycznej.

Podsumowując, można oczekiwać, że odpowiednio wczesne wykrycie i zmodyfikowanie patologii w stosunkach rodzinnych może przyczynić się do zmniejszenia częstości występowania chorób psychicznych.

Opracowane na podstawie: British Journal Psychiatry / 2009-05-10

Dodaj komentarz