Iwabradyna u chorych ze stabilną dławicą piersiową w różnych subpopulacjach

Michał Tendera i wsp. – Efficacy of If inhibition with ivabradine in different subpopulations with stable angina pectoris LINK: Cardiology 2009;114:116
Ocenia się, że dławica piersiowa występuje u 2-4 % osób z populacji ogólnej. Znacząca część z nich nie otrzymuje, z różnych powodów, optymalnego leczenia.

W wielu badaniach wykazano, że iwabradyna może być skutecznym lekiem przeciwdławicowym i redukującym niedokrwienie. W Cardiology ukazały się wyniki pracy Tendery i wsp., analizujące skuteczność iwabradyny w różnych subpopulacjach chorych włączonych do 5 badań randomizowanych. Grupę badaną stanowiło łącznie około 2400 chorych otrzymujących lek w różnych dawkach i obserwowanych przez 3-4 miesiące. Badaną populacje podzielono na podgrupy, m.in. w zależności od wieku (granica 65 lat), płci, natężenia dławicy, występowania cukrzycy, astmy/POChP, leczenia zabiegowego i przebytego zawału serca.

W całej populacji stosowanie iwabradyny redukowało częstość incydentów dławicowych o 59,4% oraz konieczność stosowania krótko działających nitratów o 53,7%. Zmniejszenie częstości występowania incydentów dławicowych zanotowano we wszystkich subpopulacjach, a zakres redukcji wynosił od 51-70%.

Skuteczność iwabradyny nie była uzależniona od chorób współistniejących, przebytego zawału serca, chorób naczyniopochodnych mózgu, a także od płci pacjentów. Wyliczony stopień zwolnienia częstości rytmu serca w następstwie stosowania iwabradyny wyniósł w całej populacji około 14,5%. Częstość występowania objawów niepożądanych była niska we wszystkich analizowanych podgrupach, a lek odstawiono w 1,5% przypadków.

Wyniki analizy potwierdzają zatem porównywalną skuteczność leku u osób starszych, kobiet oraz, co najważniejsze, także w podgrupie osób z różnymi chorobami współistniejącymi (m.in. astmą/POChP) i wskazują na przydatność iwabradyny u większości chorych z dławicą piersiową.

Opracowane na podstawie: Cardiology / 2009-05-10