Częstość występowania i rokowanie w przypadku częstoskurczu komorowego lub migotania komór u chorych leczonych pierwotną angioplastyką wieńcową

Rajendra H. Mehta i wsp – Incidence of and outcomes associated with ventricular tachycardia or fibrillation in patients undergoing primary percutaneous coronary intervention LINK: JAMA 2009;301:1779-89
Z badań przeprowadzonych w erze poprzedzającej pierwotną angioplastykę wieńcową wiadomo, że wystąpienie utrwalonego częstoskurczu komorowego lub migotania komór (VT/VF) w okresie okołozawałowym obciąża rokowanie pacjentów. Choć dane te pochodzą z badań dotyczących leczenia fibrynolitycznego zawału to można sądzić, że podobnie jest w przypadku leczenia zawału serca za pomocą pierwotnej angioplastyki wieńcowej. Dotychczas brakowało jednak dokładnych danych na ten temat.

Autorzy retrospektywnej pracy zamieszczonej na łamach Journal of the American Medical Association próbują uzupełnić tę lukę. W oparciu o bazę danych z badania klinicznego Assessment of Pexelizumab in Acute Myocardial Infarction (APEX AMI) przeanalizowali losy 5745 pacjentów włączonych do badania pod kątem wystąpienia VT/VF w okresie okołozabiegowym. Pacjentów podzielono na 4 grupy: bez VT/VF, z VT/VF niezależnie od czasu wystąpienia, z wczesnym VT/VF (przed końcem zabiegu cewnikowania serca), z późnym VT/VF (po zakończeniu cewnikowania serca). Punktem końcowym ocenianym w pracy była śmiertelność ogólna w ciągu 90 dni obserwacji.

Ogólnie, VT/VF wystąpiło u 329 pacjentów (5,7%) z zawałem serca leczonym pierwotną angioplastyką wieńcową, włączonych do badania APEX-AMI. Większość epizodów VT/VF miała miejsce przed zakończeniem cewnikowania serca (n=205; 64%). Śmiertelność 90-dniowa była wyższa w grupie pacjentów z VT/VF, w porównaniu z pozostałą grupą chorych (odpowiednio 23,2% i 3,6%; iloraz szans 3,63; 95% CI 2,59-5,09). Szczególnie obciążające było późne wystąpienie VT/VF, ze śmiertelnością 90-dniową wynoszącą 33,3% (iloraz szans 5,59; 95% CI 3,71-8,43), jednak wczesne VT/VF również obciążało rokowanie (śmiertelność 17,2%; iloraz szans 2,34; 95% CI 1,44-3,80). Śmiertelność 90-dniowa w grupie chorych bez VT/VF, przyjęta jako referencyjna, wyniosła tylko 3,6%.

W analizie wieloczynnikowej z wystąpieniem wczesnego VT/VF korelowało: stwierdzenie zamkniętej tętnicy w koronarografii (bez przepływu), zawał ściany dolnej, wielkość zmian odcinka ST, klasa Killipa powyżej I, klirens kreatyniny, wartość ciśnienia skurczowego, indeks masy ciała. Późne VT/VF korelowało z wartościami ciśnienia skurczowego, niepełną (poniżej 70%) rezolucją zmian odcinka ST, tachykardią, gorszym przepływem w leczonej tętnicy, późniejszym podaniem beta-adrenolityku.

W podsumowaniu autorzy stwierdzają, że wystąpienie VT/VF w okresie okołozawałowym u chorych leczonych pierwotną angioplastyką wieńcową istotnie zwiększa śmiertelność 90-dniową tych pacjentów.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2009-05-06

Dodaj komentarz