Wyniki chirurgicznej rekonstrukcji lewej komory serca – badanie STICH

Howard J. Eisen – Surgical Ventricular Reconstruction for Heart Failure LINK: N Engl J Med 2009;360:1781
Na łamach New England Journal of Medicine ukazał się komentarz Howarda J. Eisena do wyników badania Surgical Treatment for Ischemic Heart Failure (STICH) – a precyzyjnie do jego ramienia badającego tzw. „Hipotezę 2,” w którym porównywano skuteczność zabiegów chirurgicznego pomostowania tętnic wieńcowych (CABG) z CABG połączonym z rekonstrukcją lewej komory serca (wyniki oceny Hipotezy 1, w której porównywano CABG z leczeniem zachowawczym nie zostały jeszcze ogłoszone).

Kryteria włączenia do STICH obejmowały zmiany w tętnicach wieńcowych kwalifikujące do CABG, frakcję wyrzucania lewej komory nieprzekraczającą 35%, oraz obecność obszaru akinezy/dyskinezy ściany przedniej, umożliwiającego zabieg rekonstrukcji lewej komory. Do badania oceniającego Hipotezę 2 włączono 1000 chorych z 23 krajów. Podstawowy punkt końcowy badania, na który składały się zgony z wszystkich przyczyn i hospitalizacje kardiologiczne, wystąpił w trakcie 4-letniej obserwacji u 59% chorych w grupie CABG i 58% w grupie CABG z rekonstrukcją lewej komory. Śmiertelność 30-dniowa wyniosła w obu grupach odpowiednio 5% i 6% (różnica nieistotna statystycznie). Chory nie różnili się także nasileniem dolegliwości dławicowych w skali CCS i klasą NYHA, oraz wynikami testu 6-minutowego chodu. Jedyną istotną różnicą było zmniejszenie objętości lewej komory serca w grupie poddanej rekonstrukcji.

A zatem, odwrotnemu remodelingowi chirurgicznemu nie towarzyszyły korzystne zmiany kliniczne obserwowane w przypadku zmniejszenia objętości serca pod wpływem leczenia zachowawczego i zabiegów resynchronizacji. Tym samym nie należy zalecać rutynowego wykonywania zabiegów rekonstrukcji lewej komory u chorych z niewydolnością serca na tle niedokrwiennym poddawanych CABG.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2009-04-23