Jak mierzyć otyłość?

K.M. Pou i wsp – Patterns of abdominal fat distribution. The Framingham Heart Study LINK: Diabetes Care 2009;32:481
W praktyce klinicznej przyzwyczailiśmy się oceniać otyłość za pomocą BMI i obwodu talii. W szeregu badań wykazano jednak, że różnie rozmieszczona tkanka tłuszczowa wykazuje odmienną aktywność metaboliczną, a tkanka trzewna w sposób szczególny kojarzy się ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń metabolicznych. BMI i pomiar obwodu talii pozwalają ocenić zawartość tkanki tłuszczowej trzewnej tylko z pewnym przybliżeniem.

Na łamach Diabetes Care przedstawiono pracę, w której, w ramach badania Framingham, w grupie 3348 dorosłych, w wieku średnio 52 lat, dokonano pomiaru objętości podskórnej i trzewnej tkanki tłuszczowej za pomocą wielorzędowej tomografii komputerowej. Za nieprawidłowe wartości uznano wartości > 90 percentyla, w referencyjnej grupie osób zdrowych.

Na podstawie powyższych pomiarów ustalono odsetek otyłości mierzonej wysoką zawartością podskórnej tkanki tłuszczowej u kobiet i mężczyzn na 30% i 31%, a wysoką zawartością trzewnej tkanki tłuszczowej na 44% i 42%. Wykazano, że u około 25% osób ze zbyt dużym obwodem talii, objętość trzewnej tkanki tłuszczowej mieści się w granicach normy, przekracza natomiast normę u odpowiednio 10% i 20% kobiet i mężczyzn z prawidłowym obwodem talii. Wykazano także, że z cechami zespołu metabolicznego lepiej koreluje trzewna niż podskórna tkanka tłuszczowa. U osób starszych BMI i obwód talii ulegały zmniejszeniu, zawartość tkanki tłuszczowej trzewnej pozostawała duża, a zawartość podskórnej tkanki tłuszczowej spadała.

A zatem, zdaniem autorów, opieranie się wyłącznie na tradycyjnych, antropometrycznych pomiarach otyłości może, w dość dużym odsetku przypadków, spowodować pominięcie osób o wysokim ryzyku zaburzeń metabolicznych (których lepszym predyktorem jest objętość tkanki tłuszczowej trzewnej). Nieprawidłowo wysoką zawartość tkanki tłuszczowej trzewnej można stwierdzić również u osób z prawidłowym BMI i obwodem talii.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2009-03-23