Status społeczny a rokowanie po zabiegach kardiochirurgicznych

D. Pagano i wsp – Social deprivation and prognostic benefits of cardiac surgery: observational study of 44902 patients from five hospitals over 10 years LINK: BMJ 2009;338:b902 (dostępny pełen tekst)
W British Medical Journal opublikowano wyniki bardzo interesującego badania, w którym oceniano przeżycie po wybranych operacjach kardiochirurgicznych u pacjentów różniących się statusem socjo-ekonomicznym.

Kardiochirurgia oferuje szereg zabiegów o jednoznacznie korzystnym wpływie na przeżycie. Niewykluczone, że owe korzyści mogą być zniwelowane przez czynniki zewnętrzne, w tym związane z warunkami życia.

Autorzy z Wielkiej Brytanii przeprowadzili analizę prospektywnie gromadzonej dokumentacji medycznej 44 902 pacjentów poddawanych leczeniu kardiochirurgicznemu w okresie od 1997 do 2007 roku. Do oceny wpływu czynników zakłócających, w tym deprywacji społecznej, na wczesną (wewnątrzszpitalną) i średnioterminową śmiertelność w powyższej grupie chorych posłużyli się modelem prognostycznym.

Śmiertelność wewnątrzszpitalna w całej badanej populacji wynosiła 3.25%, a średnioterminowa (mediana obserwacji 1887 dni) 12.4%. W analizie wielozmiennej deprywacja społeczna była niezależnym czynnikiem ryzyka zgonu w średnim okresie czasu (względne ryzyko 1.024; p < 0.001). Niezależnymi czynnikami związanymi z niskim statusem społecznym były: palenie tytoniu, indeks masy ciała i cukrzyca. W analizie śmiertelności, palenie odpowiadało za 29-procentowy, a cukrzyca za 31-procentowy wzrost ryzyka zgonu. Zależność pomiędzy indeksem masy ciała a śmiertelnością w średnim horyzoncie czasowym miała charakter nieliniowy, a prawdopodobieństwo zgonu wzrastało przy skrajnych wartościach BMI. Uwzględnienie czynników zakłócających (palenia, BMI i cukrzycy) zmniejszało, ale nie niwelowało niekorzystnego wpływu deprywacji społecznej na średnioterminową śmiertelność.

Wydaje się więc, że niski status społeczny ma niezależny, niekorzystny wpływ na przeżycie po zabiegach kardiochirurgicznych.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2009-04-02