Leczenie hipotensyjne u chorych dializowanych- metaanaliza

Hiddo J Lambers Heerspink i wsp – Effect of lowering blood pressure on cardiovascular events and mortality in patients on dialysis: a systematic review and meta-analysis of randomised controlled trials LINK: Lancet 2009; 373:1009
Leczenie nadciśnienia przynosi niezaprzeczalne korzyści, których jednak jak dotąd nie wykazano w sposób jednoznaczny u osób przewlekle dializowanych. Na łamach The Lancet przedstawiono metaanalizę badań poświęconych leczeniu hipotensyjnemu w tej grupie chorych. Jest to coraz liczniejsza, szczególna grupa pacjentów, cechująca się wysokimi wskaźnikami śmiertelności: rocznie umiera od 10% do 25% osób dializowanych, przy czym 45% zgonów spowodowanych jest chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Po przeszukaniu baz danych wybrano 8 badań, co pozwoliło określić ryzyko wystąpienia 495 zdarzeń sercowo-naczyniowych u 1679 pacjentów leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny, blokerami receptorów dla angiotensyny II oraz amlodypiną. Wykazano, że leczeniu nadciśnienia towarzyszy 29% spadek łącznej liczby zdarzeń sercowo-naczyniowych, 20% spadek śmiertelności całkowitej i 29% spadek śmiertelności sercowo-naczyniowej. Dializowani odnieśli korzyści, niezależnie od wyjściowego rozpoznania lub braku rozpoznania nadciśnienia tętniczego. Średnia redukcja skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego w grupach leczonych aktywnie wyniosła odpowiednio 4,5 mm Hg i 2,3 mm Hg (vs placebo). Terapia hipotensyjna nie wiązała się również ze szczególnym nasileniem działań niepożądanych.

A zatem, zdaniem autorów pracy, terapia hipotensyjna powinna stanowić element rutynowego postępowania w tej grupie chorych. Nie ustalono jednoznacznie, jak dotąd, optymalnych poziomów kontroli ciśnienia tętniczego u osób dializowanych (na zasadzie ekstrapolacji Kidney Disease Outcomes Quality Initiative zaleca w okresie przeddializacyjnym <140/90 mm Hg).

Opracowane na podstawie: Lancet / 2009-03-21