Przezskórne interwencje w stabilnej chorobie wieńcowej – podsumowanie ostatnich 20 lat i meta-analiza

Thomas A Trikalinos i wsp – Percutaneous coronary interventions for non-acute coronary artery disease: a quantitative 20-year synopsis and a network meta-analysis LINK: Lancet 2009;373:911
Wyniki meta-analiz wskazują, że przezskórne interwencje na naczyniach wieńcowych (PCI) poprawiają rokowanie u chorych wysokiego ryzyka z ostrymi zespołami wieńcowymi oraz zawałem serca z uniesieniem odcinka ST. Ich rola w leczeniu przewlekłej choroby wieńcowej jest jednak kontrowersyjna. Wyniki pierwszej z meta-analiz pokazały, że przezskórna balonowa angioplastyka tętnic wieńcowych (PTCA) skuteczniej od leczenia zachowawczego łagodzi objawy, ale kosztem zwiększenia liczby kolejnych procedur. W następnych badaniach porównywano PTCA z implantacją stentów niepowlekanych (BMS), a następnie BMS ze stentami uwalniającymi leki (DES).

Publikacja w The Lancet podsumowuje doświadczenia ostatnich 20 lat na podstawie przeglądu i meta-analizy badań porównujących co najmniej 2 z 4 interwencji (PTCA, BMS, DES i leczenie zachowawcze) w stabilnej chorobie wieńcowej. Do analizy włączono 61 prac z udziałem łącznie 25 388 chorych. We wszystkich bezpośrednich i pośrednich porównaniach (w żadnej z prac nie porównywano bezpośrednio DES z PTCA lub z leczeniem zachowawczym) postępy w technikach rewaskularyzacji nie przyniosły wykrywalnej poprawy w częstości występowania zgonów lub zawałów serca. Wskaźnik ryzyka względnego (RR) dla pośredniego porównania DES z leczeniem zachowawczym wyniósł 0.96 (95% CI 0.60 – 1.52) dla zgonów oraz 1.15 (0.73 – 1.82) dla zawałów serca.

Odnotowano natomiast istotne ograniczenie liczby kolejnych rewaskularyzacji dla BMS, w bezpośrednim porównaniu z PTCA, oraz dla DES, w bezpośrednim porównaniu z BMS. RR dla pośredniego porównania DES z PTCA wyniósł 0.30 (0.17 – 0.51)

A zatem, mimo ograniczenia kolejnych rewaskularyzacji, innowacje w leczeniu inwazyjnym stabilnej choroby wieńcowej nie wpłynęły na częstość występowania zgonów i zawałów serca, w porównaniu z leczeniem zachowawczym, a rezultaty pracy stanowią potwierdzenie dla obowiązujących zaleceń dotyczących optymalizacji leczenia zachowawczego, jako początkowej strategii postępowania w grupie chorych ze stabilną chorobą wieńcową.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2009-03-14