Naturalna historia bezsenności

Charles M. Morin i wsp – The natural history of insomnia. A population-based 3-year longitudinal study LINK: Arch Intern Med 2009;169:447
Ocenia się, że na bezsenność skarży się w dowolnym okresie życia około 30% dorosłych osób. Na ryzyko wystąpienia bezsenności wpływają czynniki demograficzne (płeć żeńska i zaawansowany wiek), somatyczne (np. ból) i psychologiczne (np. lęk i depresja). Wykazano, że osoby z bezsennością charakteryzują się częstszą nieobecnością w pracy, niesprawnością oraz większym prawdopodobieństwem wystąpienia nadciśnienia i depresji. Pomimo niemałej wiedzy na temat bezsenności, naturalna historia tego zaburzenia snu nie została szczegółowo scharakteryzowana.

Warto zatem zwrócić uwagę na wyniki badania obserwacyjnego, poświęconego temu zagadnieniu a opublikowanego w Archives of Internal Medicine. Badaną grupę stanowiło 388 dorosłych osób (61% kobiet) z objawami bezsenności. Źródłem informacji na temat zaburzeń snu były kwestionariusze wypełniane przez uczestników przed rozpoczęciem obserwacji, a następnie w rocznych odstępach.

Bezsenność utrzymywała się przez ponad rok aż u 74% badanych. Niemal połowa (46%) podała, że zaburzenia snu towarzyszyły im przez cały, 3-letni okres obserwacji. W grupie ryzyka przewlekania się bezsenności znalazły się osoby z większym wyjściowym nasileniem tego objawu, a także kobiety i osoby w starszym wieku.

Remisję zaobserwowano u 54% uczestników. Do nawrotu doszło u 27% z nich. Prawdopodobieństwo remisji było 3-krotnie większe u osób, które wyjściowo nie spełniały kryteriów diagnostycznych zespołu bezsenności (insomnia disorder) niż u tych, które te kryteria spełniały.

Podsumowując, bezsenność wykazuje tendencję do przewlekania się, w szczególności w podgrupie osób, u których nieprawidłowość spełnia kryteria diagnostyczne jednostki chorobowej. U większości pozostałych osób cierpiących na bezsenność, ma ona charakter nawrotowy.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2009-03-09