Leczenie skojarzone w chorobie wieńcowej – iwabradyna u chorych leczonych beta-blokerem – wyniki badania Associate

Jean-Claude Tardif i wsp – Efficacy of the If current inhibitor ivabradine in patients with chronic stable angina receiving beta-blocker therapy: a 4 month, randomized, placebo-controlled trial LINK: European Heart Journal 2009;30:540 (dostępny pełen tekst)
Iwabradyna to lek zwalniający częstość rytmu serca poprzez hamowanie prądu komórkowego If w węźle zatokowo-przedsionkowym. W europejskich wytycznych z 2006 roku, poświęconych terapii stabilnej choroby wieńcowej, zalecano jej stosowanie u chorych z przeciwwskazaniami do podania beta-blokerów lub nie tolerujących leków z tej grupy.

Obecnie, na łamach European Heart Journal przedstawiono wyniki randomizowanej, kontrolowanej placebo próby poświęconej zastosowaniu iwabradyny u pacjentów z przewlekłą stabilną chorobą wieńcową, leczonych beta-blokerem. W próbie wzięło udział 889 chorych otrzymujących atenolol w dawce 50 mg/dobę, randomizowanych do grupy leczonej iwabradyną w dawce 5 a następnie 7.5 mg, dwa razy na dobę lub odpowiednimi placebo. Uczestników próby trzykrotnie poddano testom wysiłkowym: wyjściowo, po 2 i 4 miesiącach terapii.

Po 4 miesiącach w grupie iwabradyny odnotowano m.in. istotne wydłużenie całkowitego czasu trwania wysiłku (o 24.3±65.3 sek w grupie iwabradyny, w porównaniu z 7.7±63.8 sek w grupie placebo; P<0.001), czasu do obniżenia odcinka ST o 1 mm (o 45.7±93.0 sek w grupie iwabradyny, w porównaniu z 15.4±86.6 sek w grupie placebo; P<0.001) oraz czasu do wystąpienia dolegliwości dławicowych (odpowiednio 49.1±83.3 sek oraz 22.7±79.1 sek; P<0.001). Iwabradyna była dobrze tolerowana. Z powodu bradykardii zatokowej leczenie w grupie otrzymującej iwabradynę przerwano jedynie u 1.1% badanych. Objawy ze strony narządu wzroku (fosfeny) wystąpiły u 2% chorych otrzymujących iwabradynę, oraz u 0.9% chorych leczonych placebo (różnica nieistotna statystycznie).

Autorzy konkludują, że połączenie iwabradyny z atenololem w zwyczajowej klinicznie dawce przyniosło zwiększenie skuteczności przy dobrej tolerancji i bezpieczeństwie leczenia.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2009-03-01