Nowe skojarzenie leków w terapii stabilnej choroby wieńcowej

Ahmad Sajadieh – A new combination therapy in stable angina pectoris LINK: European Heart Journal 2008;30:524
Na łamach European Heart Journal ukazał się komentarz Ahmada Sajadieh do pracy Tardifa i wsp., poświęconej skojarzonemu leczeniu przewlekłej, stabilnej dusznicy bolesnej iwabradyną i beta-blokerem. W randomizowanej, kontrolowanej placebo próbie wykazano, że iwabradyna w dawce 5 mg i 7.5 mg, w połączeniu z atenololem, wydłuża czas trwania testu wysiłkowego i wszystkie pozostałe parametry wysiłkowego niedokrwienia.

Komentując wyniki pracy Sajadieh przypomina, że w zaleceniach poświęconych stabilnej dusznicy bolesnej sugeruje się zastosowanie monoterapii pełną dawką beta-blokera a następnie, w przypadku niedostatecznej skuteczności, dołączenie blokera kanału wapniowego z grupy pochodnych dihydropirydyny. Skuteczność takiego połączenia jest jednak, jego zdaniem, mała, a działanie leków utrzymuje się zaledwie do 6 godzin od ich przyjęcia. Ponadto, w praktyce klinicznej stosuje się zwykle niższe niż maksymalne dawki beta-blokerów. Istnieje zatem potrzeba opracowania alternatywnych sposobów leczenia.

Wydaje się, że u chorych z dolegliwościami dławicowymi, nie tolerujących pełnych dawek beta-blokerów, jednym z najlepiej udokumentowanych sposobów postępowania będzie dołączenie do terapii iwabradyny. Omawiając rezultaty pracy Tardifa i wsp. Sajadieh nie tylko wskazuje na nowe możliwości terapii, ale zadaje bardziej fundamentalne pytanie – czy częstość rytmu serca należy uznać za modyfikowalny czynnik ryzyka wieńcowego u pacjentów z chorobą wieńcową oraz osób bez dolegliwości ale z grupy wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego? Jego zdaniem tak, biorąc pod uwagę liczne niekorzystne efekty przyspieszonego rytmu serca, takie jak zwiększenie mechanicznego obciążenia ścian tętnic i narastanie dysfunkcji śródbłonka naczyniowego oraz związek wyższej częstości rytmu z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, otyłość czy też poziom białka C reaktywnego.

Przerwanie błędnego koła tachykardii może poprawiać rokowanie – potwierdzają to wyniki badań nad zastosowaniem beta-blokerów po zawale serca czy też rezultaty analizy podgrupy chorych z częstością rytmu serca >70 uderzeń/minutę w badaniu Beautiful.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2009-03-01