Depresja mieszana- konieczna właściwa diagnostyka

Ch. D. Schneck – Mixed depression: the importance of rediscovering subtypes of mixed mood states LINK: Am J Psychiatry 2009;166:2
Depresja mieszana, czyli epizod dużej depresji skojarzony z podprogowymi (niespełniającymi kryterium rozpoznania zaburzenia) objawami manii lub hipomanii, znana jest od wielu lat. Często jednak ta postać depresji jest niewłaściwie rozpoznawana i, co za tym idzie, niewłaściwie leczona.

W komentarzu redakcyjnym na łamach American Journal of Psychiatry przytoczona jest opinia Kraepelin’a, który wyróżnił elementy użyteczne w diagnostyce epizodu depresji mieszanej w zakresie nastroju (euforia vs depresja), aktywności ruchowej (pobudzenie vs spowolnienie) oraz procesu myślenia (natłok myśli lub blokada myśli). Taki podział implikuje również odmienne spojrzenie na niektóre postacie epizodów jednobiegunowej depresji, skojarzone z objawami hipomanii. Można by je traktować jako chorobę dwubiegunową, wymagającą podania stabilizatorów nastroju.

W przekrojowym badaniu Goldberga, przeprowadzonym na grupie 1380 pacjentów z epizodem depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej, ponad połowę charakteryzowała obecność objawów hipomanii, u 15% występowały pełne objawy mieszanych zaburzeń nastroju, a u mniej niż 1/3 objawy tylko depresyjne.

Rozpoznanie agitowanej depresji z objawami maniakalnymi ma istotne znaczenie dla wyboru leczenia. Leki przeciwdepresyjne w takiej sytuacji mogą nasilić objawy manii, nasilić myśli samobójcze, nie będąc bardziej skuteczne od stabilizatorów nastroju. W rozpoznaniu objawów hipomaniakalnych przydatne jest zwrócenie uwagi na natłok myśli, drażliwość, pobudzenie psychoruchowe, wymuszona mowę. W chwili obecnej klasyfikacje depresji współistniejącej z manią nie odpowiadają całemu spektrum zaburzeń klinicznych obserwowanych w praktyce i wymagają odpowiedniej modyfikacji.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2009-02-26