Homocysteina – najlepszy marker ryzyka sercowo-naczyniowego u osób w podeszłym wieku?

Wouter de Ruijter et al – Use of Framingham risk score and new biomarkers to predict cardiovascular mortality in older people: population based observational cohort study LINK: BMJ 2009;338:a3083 (dostępny pełen tekst)
Ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia rośnie wraz z wiekiem, dlatego kwestia adekwatnej oceny tego ryzyka nabiera szczególnego znaczenia właśnie u osób starszych. W tym celu w praktyce klinicznej stosuje się najczęściej skalę Framingham, która bazuje na klasycznych czynnikach ryzyka, takich jak wiek, płeć, wartość ciśnienia tętniczego, zaburzenia lipidowe, nikotynizm, cukrzyca oraz cechy przerostu lewej komory w EKG.

Niestety, skala Framingham została opracowana z myślą o osobach poniżej 75 roku życia, a stosowanie jej w przypadku osób przekraczających ten wiek może prowadzić do uzyskania fałszywych wyników. W celu rozwiązania tego problemu postuluje się czasem, aby u osób starszych ocena klasycznych czynników ryzyka była uzupełniana o nowoczesne markery biochemiczne, takie jak stężenie apolipoprotein, białka C-reaktywnego, interleukiny-6, troponiny I czy homocysteiny.

Czy ich zastosowanie ma jednak jakiekolwiek podstawy w wynikach badań? Okazuje się, że tak. British Medical Journal przynosi wyniki badania, które zostało przeprowadzone w Lejdzie (Holandia) w latach 1997-2004 i stanowiło fragment dużego projektu badawczego o nazwie Leiden 85-plus Study. Do badania został włączonych 302 mieszkańców tego miasta, którzy przekroczyli 85 rok życia, a ich wywiad w kierunku chorób serca był negatywny. W czasie trwającej 5 lat obserwacji 108 osób zmarło, a przyczyną śmierci w 32% były choroby układu krążenia.

Po statystycznym opracowaniu wszystkich wyników okazało się, że dla badanej populacji skala Framingham zupełnie się nie sprawdziła, natomiast spośród markerów biochemicznych największą wartość predykcyjną prezentowała homocysteina. Co ciekawe, złożone modele predykcyjne (homocysteina plus różne kombinacje innych czynników ryzyka) nie dawały wcale lepszych wyników niż model oparty wyłącznie na homocysteinie.

Autorzy konkludują, że u osób starszych stężenie homocysteiny może być lepszym predyktorem ryzyka sercowo-naczyniowego niż skala Framingham, jednak wskazane jest kontynuowanie badań w tym kierunku.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2009-01-24

Dodaj komentarz