Leczenie pozaszpitalnego zapalenia płuc

Donald E. Low – Treatment of community-acquired pneumonia LINK: CMAJ 2008;179:1245 (dostępny pełen tekst)
Zapalenia płuc pozostają ważną przyczyną zgonów w krajach rozwiniętych. Z tego względu tak ważna jest znajomość najbardziej skutecznych schematów antybiotykoterapii.

W przypadku pozaszpitalnych zapaleń płuc o lekkim i umiarkowanym przebiegu wiadomo, że schematy leczenia zawierające antybiotyk beta-laktamowy i makrolid są skuteczne wobec większości potencjalnych patogenów. Według amerykańskich wytycznych z 2007 r. nowe fluorochinolony (lewofloksacynana, gemifloksacyna i moksyfloksacyna) cechuje podobna skuteczność. Mniej wiemy natomiast na temat leczenia pozaszpitalnych zapaleń płuc o ciężkim przebiegu.

Autor artykułu komentuje między innymi metaanalizę badań porównujących skuteczność fluorochinolonów, beta-laktamów i makrolidów (samodzielnie i w skojarzeniach). Metaanaliza ta objęła 23 badania porównujące skuteczność powyższych leków w pozaszpitalnych zapaleniach płuc. Większość prac dotyczyła zapaleń o łagodnym lub umiarkowanym przebiegu, w których skuteczność wszystkich tych leków jest bardzo wysoka. Jednak w podgrupach chorych wymagających hospitalizacji lub leczenia dożylnego najwyższą skuteczność wykazywały fluorochinolony.

Podsumowując wszystkie przytoczone z literatury dane, autor formułuje następujące wnioski dotyczące leczenia pozaszpitalnych zapaleń płuc: (1) wszystkie trzy podstawowe grupy leków antybakteryjnych (makrolidy, beta-laktamy i fluorochinolony) są z reguły skuteczne; (2) choć brak na to jednoznacznych dowodów, zaleca się, by w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc stosować przynajmniej jeden lek aktywny w stosunku do drobnoustrojów atypowych; (3) pozaszpitalne zapalenie płuc o ciężkim przebiegu należy leczyć fluorochinolonem lub skojarzeniem beta-laktamu z makrolidem; (4) jeśli pacjent przyjmował dany antybiotyk w ciągu 3 miesięcy poprzedzających zapalenie płuc lub jeśli oporność na ten lek przekracza 25%, należy zastosować inną strategię terapeutyczną.

Opracowane na podstawie: Canadian Medical Associaton Journal / 2009-01-02