Rokowanie chorych na jadłowstręt psychiczny

Fotios C. Papadopoulos i wsp – Excess mortality, causes of death and prognostic factors in anorexia nervosa LINK: Br J Psychiatry 2009;194:10
Na łamach British Journal of Psychiatry ukazała się praca oceniająca, w długotrwałej retrospektywnej obserwacji, umieralność kobiet chorych na jadłowstręt psychiczny. Badanie przeprowadzone w Szwecji możliwe było dzięki istnieniu powiązanych ze sobą baz danych, które pozwoliły wyodrębnić od 1973 do 2003 roku 6009 kobiet, którym przy wypisie ze szpitala postawiono rozpoznanie jadłowstrętu psychicznego.

Oszacowano, że jadłowstręt psychiczny rozpoznawano w szpitalu u 6 na 100 000 kobiet rocznie, a średni wiek pierwszej hospitalizacji wyniósł 19,6 lat. Standaryzowany współczynnik śmiertelności (SMR standardised mortality ratio) w tej grupie pacjentek wyniósł 6,2 – wartość ta oznacza stosunek obserwowanych zgonów do zgonów spodziewanych, wyznaczonych dla całej populacji w poszczególnych grupach wiekowych. Odnotowano 256 zgonów, w tym samobójstwa (84 zgony), zgony bezpośrednio związane z jadłowstrętem (39 zgonów) i zgony nowotworowe ( 29 zgonów).

SMR dla zgonów z przyczyn nienaturalnych wyniósł 19,3 w pierwszym roku po hospitalizacji i 8,2 po 20 latach. Odpowiednie wskaźniki dla zgonów z przyczyn naturalnych wyniosły 12,1 w pierwszym roku oraz 2,7 po 20 latach od rozpoznania.

Wśród czynników, które zwiększały ryzyko zgonu w przebiegu jadłowstrętu psychicznego znalazły się: krótki czas hospitalizacji przy pierwszym rozpoznaniu choroby, współistnienie chorób psychicznych i somatycznych, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, w tym alkoholu.

We wniosku końcowym autorzy podkreślają wysoką, utrzymującą się przez wiele lat po rozpoznaniu, nadumieralność w grupie pacjentek z jadłowstrętem psychicznym, w dużym odsetku powiązaną ze współistniejącymi schorzeniami psychicznymi i uzależnieniem od alkoholu.

Opracowane na podstawie: British Journal Psychiatry / 2009-01-27