Czy we współczesnym świecie jest miejsce dla tradycyjnej medycyny chińskiej?

Jin-Ling Tang, Bao-Yan Liu, Kan-Wen Ma – Traditional Chinese medicine LINK: Lancet 2008;372:1938
W komentarzu redakcyjnym na łamach The Lancet Jin-Ling Tang, Bao-Yan Liu i Kan-Wen Ma próbują odpowiedzieć na pytanie o znaczenie tradycyjnej medycyny chińskiej we współczesnym systemie ochrony zdrowia.

W chwili obecnej w Chinach udział tradycyjnych metod leczniczych w systemie opieki zdrowotnej wynosi 10-20%. Podstawy tradycyjnej medycyny chińskiej zostały ukształtowane teoretycznie i mają szerszy filozoficzny i uniwersalistyczny wydźwięk. Zarówno stan zdrowia i stan choroby można rozpoznać jako zaburzenie w ilości i funkcji współzależnych pierwiastków Yin i Yang oraz pięciu żywiołów: drewna, ognia, ziemi, metalu, wody. Wszystkie one pozostają w nieustannym ruchu i poszukiwaniu harmonii. W ciele ludzkim regulacja funkcji odbywa się dzięki przepływowi energii Qi przez odpowiednie kanały energetyczne, jak również przez przepływ krwi.

Brak równowagi w zakresie podstawowych pierwiastków i żywiołów odbywa się przez modyfikacje przepływów energetycznych, przy czym jedna choroba może dawać w różnym czasie różnorodne zespoły objawów, rozumianych w sensie równowagi Yin-Yang i działania pięciu żywiołów, co określane jest jako Zheng. W różnym okresie ta sama choroba będzie wymagała, więc odmiennej terapii.

Na organizm lekarze tradycyjnej medycyny chińskiej wpływają poprzez stosowanie zasad akupunktury, akupresury, przyżegania moksą, terapii ziołami, czy też leczenia dietą i ruchem. Czy oparty na założeniach teoretycznych system diagnozowania i leczenia może się integrować ze współczesną medycyną?

Niektóre leki jak np. efedryna i artemisinin (stosowany w leczeniu malarii) są składnikami ziół. Systematyczne przeglądy wskazują, że akupunktura może być skuteczna w leczeniu nudności wywołanych chemioterapią, a zioła skuteczne w leczeniu atopowego zapalenia skóry. W celu pełniejszej integracji, tradycyjna medycyna chińska powinna być poddana badaniom o takim samym rygorze jaki stosowany jest wobec uznanych metod leczniczych.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2008-12-06