Depresja – częsty towarzysz zespołu metabolicznego w ogólnej populacji

James A. Dunbar i wsp – Depression: an important comorbifity with metabolic syndrome in a general population LINK: Diab Care 2008;31:2368
Pandemia otyłości i związany z tym wzrost częstości występowania zespołu metabolicznego, szczególnie widoczny w krajach uprzemysłowionych, skłaniają do intensyfikacji badań nad mechanizmami patogenetycznymi ich rozwoju. Jednym z bardziej eksploatowanych tematów badawczych jest charakter zależności pomiędzy zespołem metabolicznym a depresją.

Dotychczasowe analizy, w których wykazywano taką korelację, charakteryzowały się niedoskonałością metodyki, w tym małą liczebnością badanych grup. Tym bardziej warto zwrócić uwagę na podsumowanie wyników trzech równoległych badań przekrojowych, prowadzonych w wiejskich regionach Australii w latach 2004-2006. Publikacja ukazała się w Diabetes Care.

Autorzy zrekrutowali losowo dobraną próbkę 1690 dorosłych osób w wieku 25-84 lata. Uczestników analizowano pod kątem występowania cech zespołu metabolicznego (stosując kryteria NCEP ATP III oraz International Diabetes Federation) oraz depresji (w oparciu o skalę Hospital Anxiety and Depression Scale).

Stwierdzono znamienną zależność pomiędzy zespołem metabolicznym a depresją, ale nie stresem emocjonalnym ani lękiem. Osoby spełniające kryteria rozpoznawcze zespołu metabolicznego charakteryzowały się wyższą punktacją w skali depresji (średnio 3.41 punktów, 95% CI: 3.12-3.70), w porównaniu z osobami bez zespołu metabolicznego (2.95, 2.76-3.13). Analogiczną zależność stwierdzono w podgrupie osób z zespołem metabolicznym bez cukrzycy. Co ciekawe, czynnikami znamiennie i niezależnie związanymi z depresją były: duży obwód w pasie oraz niskie stężenie cholesterolu HDL w surowicy.

Podsumowując, w badaniu na licznej i reprezentatywnej próbce dorosłej populacji potwierdzono związek pomiędzy zespołem metabolicznym a depresją.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2008-12-09