Objawy depresji a ryzyko sercowo-naczyniowe u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca

Mary A. Whooley i wsp – Depressive symptoms, health behaviors, and risk of cardiovascular events in patients with coronary artery disease LINK: JAMA 2008;300:2379
Na łamach Journal of the American Medical Association przedstawiono wyniki analizy badania, Heart and Soul, poświęcone wpływowi depresji na liczbę incydentów sercowo-naczyniowych. Zbadano 1017 pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, pozostających w opiece ambulatoryjnej w obszarze San Francisco Bay Area. Średni okres obserwacji wyniósł 4.8 roku. Objawy depresji oceniano za pomocą PHQ (Patient Health Questionnaire). Wykorzystano model proporcjonalnego ryzyka, uwzględniającego liczbę incydentów niewydolności serca, zawału serca, udaru mózgu, TIA i śmierci.

W okresie obserwacji, liczącym 4876 osobo-lat, wystąpiło 341 incydentów sercowo-naczyniowych. Uwzględniający czynnik wieku roczny wskaźnik incydentów wyniósł 10% w grupie 199 pacjentów z depresją (PHQ równy i większy niż 10). W grupie 818 pacjentów bez objawów depresji wskaźnik ten wyniósł 6.7% (wskaźnik ryzyka [HR]1.50; 95% przedział ufności [CI], 1.16-1.95; p=0.002). Po uwzględnieniu chorób współistniejących depresja powodowała wzrost ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych o 31% (HR, 1.31; 95% CI, 1.00-1.71; p=0.04). Związek ten był jeszcze słabszy po uwzględnieniu czynników biologicznych (np. zmienność rytmu zatokowego, poziomu białka C-reaktywnego) a znikał zupełnie po uwzględnieniu czynników behawioralnych, takich jak aktywność fizyczna (HR, 1.05; 95% CI, 0.79-1.40; p=0.75).

Dowodzi to, zdaniem autorów, że wpływ depresji na ilość incydentów sercowo-naczyniowych można modyfikować poprzez oddziaływanie na czynniki behawioralne.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2008-11-26