Zastosowanie sartanu u pacjentów z niewydolnością serca i zachowaną frakcją wyrzutową (badanie I-PRESERVE)

Barry M. Massie i wsp. – Irbesartan in Patients with Heart Failure and Preserved Ejection Fraction LINK: N Engl J Med 2008;359:2456
Szacuje się, że około połowa pacjentów z niewydolnością serca ma zachowaną frakcję wyrzutową lewej komory, tzn. EF wynosi u nich co najmniej 45%. W tej populacji pacjentów decydującym dla wystąpienia objawów czynnikiem wydaje się być nadciśnienie tętnicze, a nie niedokrwienie. Niestety, jak dotąd nie znaleziono terapii, która poprawiałaby rokowanie u tych pacjentów.

New England Journal of Medicine przynosi wyniki zakończonego niedawno badania I-PRESERVE, przeprowadzonego w latach 2002-2005 na opisywanej wyżej grupie pacjentów. Do udziału w badaniu zwerbowano ponad 4 tys. pacjentów, którzy mieli 60 lub więcej lat, demonstrowali objawy niewydolności serca (klasa NYHA II, III lub IV), a ich frakcja wyrzutowa wynosiła co najmniej 45 %. Pacjenci zostali losowo podzieleni na dwie grupy, z których jedna otrzymywała codziennie 300 mg irbesartanu (inhibitor receptora dla angiotensyny), a druga przyjmowała w tym czasie placebo. Pierwotnym złożonym punktem końcowym były śmiertelność ogólna i liczba hospitalizacji z powodów sercowo-naczyniowych (niewydolność serca, zawał, niestabilna choroba wieńcowa, arytmie lub udar).

W czasie blisko 50 miesięcy obserwacji nie stwierdzono, aby pacjenci przyjmujący irbesartan mieli mniej zdarzeń sercowych, niższą śmiertelność ogólną, lub byli rzadziej hospitalizowani z powodów sercowo-naczyniowych niż pacjenci z grupy kontrolnej. Biorąc pod uwagę przytoczone wyniki autorzy pracy wyciągają wniosek, że irbesartan nie poprawia przebiegu choroby u pacjentów z niewydolnością serca i zachowaną frakcją wyrzutową lewej komory. Obecnie toczy się duże badanie nad zastosowaniem spironolaktonu w tej populacji chorych (Treatment of Preserved Cardiac Function Heart Failure with an Aldosterone Antagonist- TOPCAT)

Opracowane na podstawie: NEJM / 2008-12-04