Wykorzystanie farmakoterapii zgodnej z zaleceniami u starszych pacjentów po zawale serca- dane z Kanady

Peter C. Austin i wsp – Use of evidence-based therapies after discharge among elderly patients with acute myocardial infarction LINK: CMAJ 2008;179:895 (dostępny pełen tekst)
Na łamach Canadian Medical Association Journal ukazała się praca, której autorzy postanowili sprawdzić, czy starsi pacjenci po zawale mięśnia sercowego leczeni są zgodnie z wytycznymi towarzystw naukowych. W tym celu przeanalizowali retrospektywnie dane pacjentów z bazy danych zawałów serca prowincji Ontario od kwietnia 1992 do końca marca 2005. Z bazy tej wydzielili kohortę pacjentów powyżej 65 roku życia, wypisanych do domu z rozpoznaniem zawału serca. Następnie, w oparciu o kolejną bazę zawierającą dane na temat realizacji recept przez pacjentów po 65 roku życia w prowincji Ontario, prześledzili wykorzystanie u tych chorych w ciągu 90 dni od wypisu następujących grup leków: statyn, beta-adrenolityków oraz leków hamujących układ renina-angiotensyna.

Zgodnie z oczekiwaniami autorzy stwierdzili, że użycie wszystkich tych grup leków wzrosło od roku 1992 do roku 2005. W przypadku beta-adrenolityków zanotowano wzrost z 42,6% do 78,1%; w przypadku leków działających na układ renina-angiotensyna – z 42% do 78,4%, natomiast stosowanie statyn zwiększyło się z 4,2% w roku 1992 do 79,2% w roku 2005.

Niestety, nadal w ponad połowie szpitali odsetek stosowania tych leków nie przekroczył 80%, i to dla wszystkich głównych grup leków. Leczenie było bardziej zgodne z wytycznymi, gdy lekarzem prowadzącym był kardiolog. Lepiej było też w większych ośrodkach, gdzie przyjmuje się wielu chorych z zawałem serca.

W podsumowaniu autorzy podkreślają, że na przestrzeni analizowanych 13 lat istotnie wzrósł odsetek starszych chorych po zawale serca, którym przepisywano leki zgodnie z wytycznymi dotyczącymi farmakoterapii po zawale serca. Ciągle jednak istnieją znaczące różnice w tym zakresie, zarówno pomiędzy lekarzami jak i poszczególnymi ośrodkami.

Opracowane na podstawie: Canadian Medical Associaton Journal / 2008-10-21