Jak rozpoczynać i prowadzić leczenie podstawowe w cukrzycy typu 2 – aktualny algorytm postępowania

David M. Nathan i wsp – Medical management of hyperglycemia in type 2 diabetes: a consensus algorithm for the initiation and adjustment of therapy LINK: Diab Care 2008;32:1
Najnowszy numer Diabetes Care przynosi kolejną aktualizację algorytmu postępowania hipoglikemizującego u pacjentów z cukrzycą typu 2. Omawiany artykuł prezentuje wspólne stanowisko ekspertów z Amerykańskiego Towarzystwa Diabetologicznego (ADA) i Europejskiego Towarzystwa Badań nad Cukrzycą (EASD).

Autorzy już na wstępie podkreślają, że utrzymywanie stężenia glukozy we krwi na prawidłowym poziomie u pacjentów cukrzycowych jest zadaniem pierwszoplanowym. Celem postępowania powinno być osiągnięcie i utrzymanie wartości HbA1c poniżej 7%. Opracowując algorytm wzięto pod uwagę charakterystykę poszczególnych środków terapeutycznych, synergizm ich działania oraz koszty leczenia.

Eksperci zalecają, aby leczenie cukrzycy typu 2 zaczynać od modyfikacji stylu życia (zwiększenie aktywności ruchowej + redukcja masy ciała). W większości przypadków taka interwencja nie pozwala na osiągnięcie zakładanych celów metabolicznych, dlatego wskazane jest, aby równolegle ze zmianą stylu życia pacjent od samego początku leczony był także metforminą. Dobowa dawka metforminy powinna być stopniowo optymalizowana, tak aby osiągnąć odpowiednie dawki w ciągu 1-2 miesięcy.

Jeśli wdrożone w kroku pierwszym postępowanie jest niewystarczające, to należy rozważyć dołączenie drugiego leku, którym zwykle jest pochodna sulfonylomocznika lub insulina. U pacjentów z klinicznymi objawami hiperglikemii, lub z wartościami HbA1c powyżej 8,5%, wskazana jest insulina, przy czym należy wybierać preparaty o pośrednim lub długotrwałym czasie działania, zabezpieczające w organizmie podstawowy poziom insuliny. Jeśli pomimo zmiany stylu życia i włączenia dwóch leków przeciwcukrzycowych kontrola glikemii nadal jest niezadowalająca, to w kroku 3 wskazane jest rozpoczęcie (lub zintensyfikowanie) leczenia insuliną. W praktyce oznacza to wprowadzenie krótkodziałającej insuliny, która podawana jest przed wybranymi posiłkami.

U pacjentów przyjmujących dwa leki doustne i mających stężenie HbA1c zbliżone do wartości prawidłowych dopuszczalna jest próba terapii trzema lekami doustnymi, choć możliwość ta rzadko jest wykorzystywana. Na etapie kroku drugiego w niektórych sytuacjach alternatywą dla pochodnych sulfonylomocznika mogą być nowsze leki, takie jak pioglitazon lub exenatyd (roziglitazon nie jest zalecany), ale trzeba pamiętać, że ilość danych na temat ich bezpieczeństwa i skuteczności jest ograniczona.

W podsumowaniu autorzy omawianego stanowiska przypominają, że dążenie do prawidłowych wartości HbA1c powinno być podstawowym celem terapeutycznym w leczeniu cukrzycy typu 2.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2009-01-17

Dodaj komentarz