Skrining w kierunku depresji – czy skuteczny w opiece kardiologicznej?

Brett D. Thombs i wsp – Depression screening and patient outcomes in cardiovascular care. A systematic review. LINK: JAMA 2008;300:2161
Chociaż wiele towarzystw naukowych zaleca badanie w kierunku depresji u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, dotychczas nie potwierdzono w sposób jednoznaczny korzyści płynących z takiego postępowania. Problem ten analizowano w pracy Thomsa i wsp., opublikowanej w Journal of the American Medical Association.

Autorzy interesowali się dokładnością oceny depresji, wpływem badań przesiewowych na przebieg depresji oraz zależnością pomiędzy efektem terapii antydepresyjnej a wynikami leczenia choroby serca. W bazach danych MEDLINE, PsycINFO, CINAHL, EMBASE i innych autorzy zidentyfikowali 11 badań, których celem była ocena dokładności skriningu oraz 6 prac poświęconych leczeniu depresji. Autorzy nie znaleźli natomiast ani jednego badania oceniającego wpływ prowadzonych badań przesiewowych na wyniki leczenia choroby serca.

W badaniach oceniających skuteczność badań przesiewowych zwracał uwagę duży rozrzut czułości metod 39-100% (mediana 84%) przy specyficzności 58-94% (mediana 79%). Leczenie depresji za pomocą środków farmakologicznych lub terapii behawioralnej przyczyniło się do umiarkowanej redukcji objawów (wielkość efektu, 0.20-0.38; r2, 1%-4%). Jak dotąd nie udowodniono korzystnego wpływu leczenia depresji na przebieg choroby serca. W najbardziej znanym badaniu ENRICHD różnica przeżywalność bez incydentów sercowo-naczyniowych w grupach poddanej terapii behawioralnej i przeciwdepresyjnej i objętych opieką standardową okazała się nieistotna (75.5% vs 74.7%).

Nie ma zatem, jak dotąd, bezspornych dowodów potwierdzających korzystny wpływ wykrywania i leczenia depresji na przebieg choroby serca.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2008-11-12