Otyłość bez zaburzeń metabolicznych

A.D. Karelis – Metabolically healthy but obese individuals LINK: Lancet 2008;372:1281
Komentarz na łamach The Lancet poświęcono otyłości, której nie towarzyszą zaburzenia metaboliczne. Problem ma wymiar nie tylko ogólno-poznawczy, istotny dla patogenezy powikłań metabolicznych otyłości, ale również praktyczno-leczniczy, bowiem wielu rzeczy nie ustalono – niejasna jest definicja takiej otyłości i niejasny jest sposób postępowania leczniczego.

W przybliżeniu można do tej grupy chorych zaliczyć osoby z BMI > 30kg/m2 i jednocześnie wysokimi wskaźnikami insulinowrażliwości, prawidłowymi wartościami ciśnienia tętniczego i prawidłowym lipidogramem. Grubość kompleksu intima-media jest u takich, „metabolicznie zdrowych” otyłych wyraźnie mniejsza niż w grupie kontrolnej z otyłością i insulinoopornością.

Częstość występowania „metabolicznie zdrowej” otyłości w populacji z BMI > 30kg/m2 wynosi około 30%. Nie oznacza to braku ryzyka innych powikłań, jak np. zespołu obturacyjnego bezdechu w trakcie snu czy choroby zwyrodnieniowej stawów. Relatywnie rzadko występują natomiast powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego, a także cukrzyca typu 2.

Patomechanizm, jaki leży u podstaw tego rodzaju otyłości nie został wyjaśniony, ale zebrane dane sugerują mniejsze gromadzenie lipidów w tkance tłuszczowej trzewnej, komórkach wątrobowych oraz komórkach mięśniowych. Kwasy tłuszczowe sprawniej i w większym stopniu gromadzone są w pozostałej magazynowej tkance tłuszczowej, nie wywierając niekorzystnych zjawisk fizjologicznych.

Nie wiadomo jak (i czy) leczyć otyłość bez zmian metabolicznych. Nie zostało określona również rola wysiłku fizycznego. Wykazano natomiast, że redukcja masy ciała w tej grupie paradoksalnie może zmniejszyć insulinowrażliwość.

Autor komentarza uważa za istotne uświadomienie sobie faktu występowaniu dużego odsetka otyłych bez zaburzeń metabolicznych. Nie powinniśmy automatycznie narzucać wówczas wypracowanych dla osób otyłych form leczenia, ponieważ taka terapia może mieć odwrotny efekt.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2008-10-11

Dodaj komentarz