Odległa skuteczność leków przeciwdepresyjnych i przeciwlękowych – wyniki 10-letniej obserwacji

Ian Colman i wsp – Psychiatric outcomes 10 years after treatment with antidepressants or anxiolytics LINK: Br J Psych 2008;193:327
W British Journal of Psychiatry opublikowano wyniki ciekawej analizy odległej skuteczności leków przeciwdepresyjnych i przeciwlękowych.

Przewlekłość i nawrotowość są cechami charakterystycznymi dla zaburzeń depresyjnych i lękowych. Większość dowodów na skuteczność leczenia podtrzymującego remisję obu rodzajów zaburzeń pochodzi z badań z randomizacją i grupą kontrolną, o stosunkowo krótkim okresie obserwacji. Brakuje długoterminowych badań obserwacyjnych poświęconych temu zagadnieniu, w szczególności przeprowadzonych na niewyselekcjonowanej próbce ogólnej populacji.

Autorzy z Wielkiej Brytanii objęli obserwacją próbkę mieszkańców tego kraju urodzonych w 1946 roku. Uczestników oceniano pod kątem objawów depresyjnych i lękowych w wieku 43 lat. Na tej podstawie zidentyfikowano grupę 157 osób z zaburzeniami psychicznymi. Następnie podzielono ją na dwie podgrupy w zależności od stosowania lub nie stosowania leków przeciwdepresyjnych i przeciwlękowych. W końcu, po 10 latach od rekrutacji, a więc w wieku 53 lat, porównano obie grupy pod względem parametrów związanych ze zdrowiem psychicznym.

W analizie wielozmiennej stwierdzono, że stosowanie antydepresantów lub anksjolityków w wieku 43 lat wiązało się z rzadszym występowaniem zaburzeń psychicznych w 53 roku życia (iloraz szans = 0.3, 95% przedział ufności 0.1-1.0).

Podsumowując, badanie wskazuje na odległe korzyści związane z przewlekłym leczeniem podtrzymującym w depresji i zaburzeniach lękowych. Nie jest jednak jasne, czy korzyść jest wynikiem działania samych leków, czy też odzwierciedleniem bardziej aktywnych zachowań prozdrowotnych osób, które podejmują trudy przewlekłej farmakoterapii.

Opracowane na podstawie: British Journal Psychiatry / 2008-10-06

Dodaj komentarz