Terapia behawioralno-poznawcza online – blaski i cienie e-medycyny

Gerhard Andersson i Pim Cuijpers – Pros and cons of online cognitive-behavioural therapy LINK: Br J Psych 2008;193:270
W British Journal of Psychiatry opublikowano artykuł przeglądowy podsumowujący dotychczasowe doświadczenia z terapią behawioralno-poznawczą “aplikowaną” online. Internetowa droga stosowania terapii behawioralno-poznawczej cieszy się rosnącą popularnością w świecie psychiatrii. Przykładem e-leczenia jest interwencja MoodGYM – internetowy program terapii depresji. Podsumowanie rocznej obserwacji osób objętych MoodGYM unaocznia blaski i cienie tej metody.

Do blasków należy powszechność i niski koszt leczenia. Z drugiej strony, wciąż trudno o bezsporne dowody na jego skuteczność. Wystarczy zdać sobie sprawę z braku pewności, że osoby objęte internetowym programem leczenia depresji rzeczywiście na nią chorują – w końcu rozpoznanie stawiane jest “zdalnie”, bez kontaktu pacjenta z terapeutą. Istnieje przekonanie, że “czysta” terapia online, bez wsparcia z zewnątrz, jest mniej skuteczna od bardziej tradycyjnych metod leczenia.

Kolejne badania wskazują na potrzebę uzupełniania e-leczenia wsparciem bezpośrednim, telefonicznym, a nawet mailowym. Dowody na skuteczność leczenia online prowadzonego bez udziału terapeuty są wyjątkowo słabe, a badania poświęcone temu zagadnieniu charakteryzują się bardzo wysokim odsetkiem osób przedwcześnie przerywających terapię. Powyższa obserwacja dotyka bardziej ogólnego problemu związanego z prognozowaniem przyszłości e-terapii psychiatrycznej, a mianowicie dość rozczarowujących danych na temat jej efektywności. Wydaje się, że większość problemów wynika z trudności w kontrolowaniu leczenia, w tym w śledzeniu zachowań i postaw osób objętych leczeniem internetowym.

Podsumowując, choć istnieje powszechne przekonanie o słuszności drogi, jaką jest e-terapia depresji to trzeba uzyskać bezsporne dowody na jej skuteczność.

Opracowane na podstawie: British Journal of Psychiatry / 2008-10-23