Palenie papierosów w wieku średnim a jakość życia w wieku starszym

A.Y. Strandberg i wsp – The effect of smoking in midlife on health-related quality of life in old age LINK: Arch Intern Med 2008;168:1968
Wiele wiadomo na temat szkodliwości palenia papierosów. Często jednak można spotkać się z opinią, że dla osób palących krótszy okres przeżycia oznacza tylko skrócenie ostatnich lat życia, co nie ma istotnego znaczenia bowiem i tak są one złej jakości.

Aby obalić ten osąd autorzy z Finlandii podjęli próbę wykazania, w długoterminowym prospektywnym badaniu, że palenie papierosów w wieku średnim pogarsza jakość życia w wieku późniejszym. Wyniki pracy prezentują na łamach Archives of Internal Medicine. Prospektywna obserwacja rozpoczęta w 1974 roku objęła 1658 zdrowych mężczyzn rasy białej (średni wiek 47,8 lat). W 2000 roku (średnia wieku 73 lata) oceniono w badanej populacji śmiertelność oraz jakość życia, posługując się skalą RAND 36-Item Health Survey. W skali tej można wyróżnić kilka podstawowych domen: ogólną ocenę stanu zdrowia, stopień funkcjonowania fizycznego, ograniczenia w funkcjonowaniu spowodowane stanem zdrowia, stanem emocjonalnym, życie społeczne, witalność/zmęczenie, zdrowie emocjonalne, ból.

W latach 1974-2000 zmarło 22,4% uczestników badania, przy czym palenie >20 papierosów/dobę kojarzyło się ze skróceniem okresu życia o około 10 lat. Co istotne, w 2000 roku jakość życia osób wypalających w 1974 roku >20 papierosów była niższa niż u niepalących – różnica wahała się od 4 punktów w skali funkcjonowania społecznego do 14 punktów w skali funkcjonowania fizycznego. Różnica istotna statystycznie dotyczyła przede wszystkim sprawności fizycznej, ograniczeń spowodowanych stanem zdrowia oraz bólu.

We wnioskach końcowych autorzy podkreślają, że osoby nigdy nie palące żyły średnio 10 lat dłużej, a także wykazywały wyższą jakość życia, a różnica w zakresie funkcjonowania fizycznego odpowiadała okresowi również 10 lat życia.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2008-10-13