Przeżycie w pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia – duże różnice regionalne

Arthur B. Sanders i Karl B. Kern – Surviving cardiac arrest. Location, location, location LINK: JAMA 2008;300:1462
Na łamach Journal of the American Medical Association ukazał się komentarz redakcyjny, którego autorzy, w oparciu o dwie prace zamieszczone w tym samym numerze pisma, analizują czynniki sprzyjające przeżyciu pozaszpitalnego nagłego zatrzymania krążenia (out-of-hospital cardiac arrest, OHCA).

Zainteresowanie problemem jest zrozumiałe, gdyż OHCA, będąc przyczyną dziesiątków tysięcy zgonów w skali roku w Stanach Zjednoczonych, jest ważnym problemem społecznym. Przeżywalność w OHCA zależy głównie od lokalnych systemów ratownictwa medycznego, sposobu implementacji zasad resuscytacji, koordynacji działania służb medycznych i edukacji społecznej.

W jednym z komentowanych badań oceniono częstość występowania OHCA w różnych społecznościach w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Jedynie 4,6% pacjentów z całej analizowanej populacji przeżyło do wypisu. W podgrupie pacjentów, u których podjęto próbę resuscytacji odsetek ten wyniósł 7,9% dla wszystkich zatrzymań krążenia oraz 21% w przypadku migotania komór.

Stwierdzono występowanie bardzo dużych różnic w przeżywalności w zależności od lokalizacji. Przeżywalność do wypisu w przypadku zatrzymania krążenia w stanie Alabama wyniosła jedynie 3%, a w Seattle aż 16,3%. Dla migotania komór analogiczne wartości różniły się jeszcze bardziej i wyniosły 7,7% (Alabama) i 39,9% (Seattle). Ukazuje to, jak istotne są kwestie właściwej organizacji ratownictwa medycznego i właściwego podejścia do ratowania osób z nagłym zatrzymaniem krążenia.

Nie bez znaczenia są też ewoluujące techniki resuscytacji. Na dowód autorzy przytaczają pracę Kelluma i wsp., w której sama tylko zmiana techniki resuscytacji zaowocowała poprawą przeżycia wybranej grupy pacjentów z 15% do 39%.

Chorym, którym nie można pomóc dziś, będzie być może można pomóc jutro. Należy też pamiętać o rozwoju intensywnej terapii, zwiększającej szanse pacjenta po resuscytacji. Na tym polu również wiele się zmienia.

Podsumowując, autorzy podkreślają znaczenie edukacji i dobrej organizacji ratownictwa medycznego na poziomie lokalnym, gdyż szanse na skuteczną resuscytację wahają się ogromnie, w zależności od miejsca zamieszkania. Sugerują wręcz, by dane te były powszechnie dostępne, by ludzie mogli podejmować decyzje o wyborze miejsca zamieszkania uwzględniając również i tę informację.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2008-09-24