Eozynofilowe zapalenie przełyku – częsta, choć rzadko rozpoznawana przyczyna zgagi

Ilche T. Nonevski, Erinn Downs-Kelly i Gary W. Falk – Eosinophilic esophagitis: an increasingly recognized cause of dysphagia, food impaction, and refractory heartburn LINK: Clev Clin J Med 2008;75:623 (dostępny pełen tekst)
W Cleveland Journal of Medicine warto zwrócić uwagę na ciekawy artykuł przeglądowy poświecony eozynofilowemu zapaleniu przełyku. Jest to stosunkowo częsta, a stanowczo zbyt rzadko rozpoznawana przyczyna objawów ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, w tym nawracającej zgagi opornej na leczenie antysekrecyjne.

Z aktualnych danych epidemiologicznych wynika, że eozynofilowe zapalenie przełyku jest równie częste jak nieswoiste choroby zapalne jelit. Wiele osób z eozynofilowym zapaleniem przełyku choruje jednocześnie na schorzenia atopowe, stąd hipoteza o alergicznym podłożu choroby. Dlatego też, w przypadku rozpoznania eozynofilowego zapalenia przełyku zaleca się wszechstronną ocenę nadwrażliwości na alergeny pokarmowe i wziewne – unikanie części z nich może mieć korzystny wpływ na przebieg choroby.

Rozpoznanie stawiane jest w oparciu o badanie histopatologiczne, a głównym kryterium diagnostycznym jest stwierdzenie w wycinkach ze zmian zapalnych co najmniej 15 eozynofilów w polu widzenia. Kolejne dwa kryteria podstawowe to objawy kliniczne w postaci przemijającej dysfagii (90%), uwięźnięcia kęsa pokarmowego (> 60%), zgagi (24%), a rzadziej bólu w klatce piersiowej, wymiotów i bólu brzucha oraz brak odpowiedzi na leki antysekrecyjne.

Choroba ma przebieg przewlekły i nawracający, a rokowanie jest zwykle pomyślne. Poza modyfikacją diety, opcje terapeutyczne ograniczają się do podawania połykanego flutikazonu w inhalatorze. Inhibitory pompy protonowej stosuje się przy współwystępowaniu GERD. Skuteczne są steroidy układowe, choć ich długotrwałe zastosowanie ograniczają działania niepożądane. Trwają badania nad lekami biologicznymi (przeciwciała monoklonalne dla interleukiny 5). W przypadku zwężenia przełyku w obrębie zmian zapalnych zaleca się endoskopowe rozszerzanie, choć ryzyko perforacji jest większe w porównaniu do większości innych wskazań do dylatacji.

Opracowane na podstawie: Cleveland Clinic Journal of Medicine / 2008-09-01

Dodaj komentarz