Trimetazydyna – nowe spojrzenie na terapię pacjentów z kardiomiopatią rozstrzeniową

Helena Tuunanen i wsp – Trimetazidine, a metabolic modulator, has cardiac and extracardiac benefits in idiopathic dilated cardiomyopathy LINK: Circulation 2008;118:1250
Niewydolność serca (NS) staje się coraz większym i powszechniejszym problemem społecznym. W ostatnim okresie zwrócono uwagę na zastosowanie leków metabolicznych w NS. W jednym z otwartych badań wykazano, że trimetazydyna przyczyniła się do poprawy wydolności fizycznej i zwiększenia frakcji wyrzucania u szerokiego spektrum chorych z NS. Z teoretycznych przesłanek wynika, że leki z tej grupy mogą przyczyniać się do efektywniejszego produkowania energii z glukozy, zamiast z wolnych kwasów tłuszczowych, redukując także ich utlenowanie.

W Circulation opublikowano wyniki pracy H. Tuunanem i wsp. oceniającej wpływ trimetazydyny na perfuzję mięśnia sercowego, efektywność pracy mięśnia i oksydację wolnych kwasów tłuszczowych w grupie chorych z idiopatyczną kardiomiopatią rozstrzeniową. Badanie przeprowadzono na grupie 19 chorych leczonych standardową terapią, których losowo przydzielono do grupy otrzymującej trimetazydynę lub placebo. Za pomocą pozytonowej tomografii emisyjnej oceniano perfuzję i całkowity metabolizm tlenowy, a funkcję serca obrazowano przy użyciu echokardiografii. Wszyscy chorzy ukończyli 3 miesięczny okres badania.

Wyjściowe parametry biochemiczne były zbliżone dla obu grup i nie zmieniły się w trakcie obserwacji w grupie placebo. Natomiast w grupie trimetazydyny odnotowano zmniejszenie oporności insulinowej (istotne obniżenie stężenia zarówno glukozy jak insuliny) oraz zwiększenie stężenia lipoprotein wysokiej gęstości (HDL). Natomiast perfuzja miokardium i metabolizm tlenowy nie zmieniły się w obu grupach. Podobnie wychwyt wolnych kwasów tłuszczowych pozostał niezmieniony, przy czym β-oksydacja zmniejszyła się o około 10% w grupie otrzymującej lek. W badaniu echokardiograficznym w grupie leczonej aktywnym preparatem stwierdzono wzrost EF o ok. 10% (p=0,027 dla porównania z placebo). Także frakcja skracania lewej komory oraz naprężenie poprawiły się istotnie w trakcie leczenia. Ciekawą obserwacją było również stwierdzenie korzystnej interakcji pomiędzy trimetazydyną a leczeniem beta-adrenolitycznym.

Zdaniem autorów uzyskane wyniki potwierdzają korzystne oddziaływanie leku na funkcję skurczową lewej komory. Poza działaniem bezpośrednio na układ krążenia, stosowanie trimetazydyny korzystnie modyfikowało metabolizm mięśnia sercowego, przypuszczalnie poprzez zwiększenie utlenowania glukozy. Dodatkowo, należy zwrócić uwagę na dodatkowy pozasercowy efekt metaboliczny, prowadzący do zmniejszenia oporności insulinowej, jak również zwiększenie stężenia HDL. Zdaniem autorów uzyskane dane wskazują na potrzebę dalszych badań wykorzystujących terapię metaboliczną w NS.

Opracowane na podstawie: Circulation / 2008-09-16

Dodaj komentarz