Astma więcej pytań niż odpowiedzi

Redakcja The Lancet – Asthma: still more questions than answers LINK: Lancet 2008;372:1009
Łamy The Lancet po raz kolejny udostępniono autorom łamiącym utarte schematy myślenia o jednostkach chorobowych. Tym razem szereg artykułów, w tym komentarz redakcyjny, poświęcono astmie.

Nagromadzona wiedza skłania, według autorów komentarza, do traktowania astmy jako zespołu klinicznego, do którego wykształcenia doprowadzają różnorodne mechanizmy patofizjologiczne, a więc różne choroby. Zwolennikiem takiego podejścia jest m.in. Gary Anderson, który, wyróżniając różnorodne patogenetyczne fenotypy lub, jak je nazywa, endotypy, w połączeniu z danymi klinicznymi, logicznie sugeruje konieczność opracowania nowej klasyfikacji „świszczących chorób oskrzeli”.

Astma jest więc zespołem klinicznym z różnorodnymi czynnikami ryzyka, zróżnicowanym rokowaniem i odpowiedzią na leczenie. Badania epidemiologiczne wskazują na okres niemowlęctwa i wczesnego dzieciństwa jako okresy, kiedy kształtują się zręby patofizjologiczne astmy, nawet wówczas, gdy początek jej występowania rozpoznaje się w wieku dojrzałym. Identyfikując osoby z atopią i inne grupy ryzyka można by, za pomocą wczesnej interwencji, zapobiec rozwojowi astmy w późniejszym wieku. Dla przykładu autorzy przytaczają dane o roli niealergicznych postaci zapalenia błony śluzowej nosa oraz o stosowaniu paracetamolu jako czynnikach przyczyniających się do rozwoju astmy. Choć istnieje wiele wątpliwości, dostępne dane pokazują, że przestrzeganie standardów postępowania wyraźnie poprawia efekty leczenia. W jednym z badań przedstawiono redukcję wśród nastolatków złej kontroli astmy z poziomu 70% do 30%, po wprowadzeniu terapii zgodnej ze standardami.

Na zakończenie komentarza autorzy stwierdzają, że postęp wiedzy o astmie jest niewystarczający, a choroba ta pozostaje w dużym stopniu medyczna zagadką.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2008-09-20

Dodaj komentarz