Przedłużona obserwacja UKPDS – znaczenie intensywnej terapii hipotensyjnej

R.R. Holman i wsp – Long-term follow-up after tight control of blood pressure in type 2 diabetes LINK: Published at www.nejm.org September 10, 2008 (10.1056/NEJMoa0806359)
Na stronie internetowej New England Journal of Medicine opublikowano informacje na temat wyników przedłużonej obserwacji osób ze świeżo rozpoznaną cukrzycą typu 2, randomizowanych w 1987 roku do intensywnej i mniej intensywnej kontroli ciśnienia tętniczego, w ramach badania UKPDS.

W wyjściowym badaniu UKPDS, w porównaniu z grupą kontrolną, w grupie intensywnej terapii hipotensyjnej uzyskano redukcję ciśnienia skurczowego i rozkurczowego większą o odpowiednio 9 mm Hg i 3 mm Hg. Wykazano, że intensywna kontrola ciśnienia tętniczego zmniejszała istotnie statystycznie, o 24%, względne ryzyko jakiegokolwiek powikłania związanego z cukrzycą, o 32% zgonu zależnego od cukrzycy, o 44% udaru mózgu i o 37% powikłań o charakterze mikroangiopatii.

W kolejnej fazie badacze przedłużyli obserwację uczestników próby o dalsze 10 lat (po 1997 roku). W tym czasie o sposobie leczenia chorych decydowały uzyskane wcześniej wyniki pierwszej fazy badania UKPDS jak i rezultaty innych badań. Spowodowało to zatarcie, w ciągu roku, dwóch lat, różnic w wysokości RR pomiędzy grupą leczoną intensywnie a grupą kontrolną. W tym czasie odnotowano zmniejszenie – w miarę jak wyrównały się poziomy kontroli ciśnienia tętniczego – redukcji względnego ryzyka. Po 10 latach w grupie leczonej intensywnie w porównaniu z grupą kontrolną redukcja ryzyka straciła znamienność statystyczną i wynosiła odpowiednio 7%, 16%, 23% i 16% kolejno dla jakiegokolwiek powikłania związanego z cukrzycą, zgonu zależnego od cukrzycy, udaru mózgu i powikłań o charakterze mikroangiopatii.

A zatem jak we wniosku podkreślają autorzy, korzyści z leczenia hipotensyjnego w prewencji powikłań cukrzycy typu 2, będą miały trwały charakter tylko wtedy, jeżeli redukcja wartości RR będzie stale utrzymywana – nie można w tym zakresie mówić o pewnego rodzaju „pamięci hemodynamicznej”.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2008-09-10

Dodaj komentarz