Neurobiologia ludzkich zachowań społecznych – istotny, choć zaniedbywany temat badawczy

Simon N. Young – The neurobiology of human social behaviour: an important but neglected topic LINK: J Psych Neu 2008;33:391 (dostępny pełen tekst)
W Journal of Psychiatry and Neuroscience warto zwrócić uwagę na krótki artykuł przeglądowy na temat neurobiologicznych mechanizmów rządzących zachowaniami społecznymi człowieka.

Zachowania społeczne same w sobie nie są unikalną cechą ludzi. W porównaniu z niższymi formami życia, zachowania społeczne człowieka charakteryzuje większa złożoność, a niekorzystny wpływ zaburzeń w tej sferze, takich jak autyzm czy socjofobia, na jakość życia jest trudny do oszacowania. Pomimo to, wiedza na temat czynników neurobiologicznych kontrolujących zachowania społeczne dopiero się rozwija.

Najwięcej miejsca poświęcano dotychczas agresji. Badania nad nią pozwoliły na zidentyfikowanie selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny jako leków z wyboru w agresji impulsywnej.

Dane z piśmiennictwa na temat mniej ekstremalnych form zachowań społecznych są wyjątkowo skąpe. Z dotychczasowych badań wynika, że serotonina może odgrywać rolę w kształtowaniu poczucia przynależności i miejsca w hierarchii. Wysokie stężenie tego związku jest charakterystyczne dla osobników dominujących, choć zdolnych do kooperacji w grupie. W jednej z prac, podawanie tryptofanu, zwiększającego stężenie serotoniny wiązało się ze zmniejszeniem „kłótliwości” i większą spolegliwością u osób, u których wcześniej dominowała wrogość.

Kolejnym związkiem chemicznym wywierającym wpływ na zachowania społeczne okazała się oksytocyna, wpływająca na siłę więzi pomiędzy partnerami życiowymi i pomiędzy matką a potomstwem (np. na poziom agresji przy obronie dziecka). Wykazano, że donosowe podawanie oksytocyny zwiększa poziom zaufania do osób z otoczenia.

Na kolejne dane o mechanizmach zachowań społecznych przyjdzie poczekać. Temat, choć niewątpliwie ważny i interesujący, pozostaje poza głównym nurtem badań.

Opracowane na podstawie: Journal of Psychiatry and Neuroscience / 2008-09-01

Dodaj komentarz