Zaginiony (w systemie ochrony zdrowia) pacjent z niewykrytą cukrzycą

X. Zhang i wsp – The missed patient with diabetes LINK: Diabetes Care 2008;31:1748
Szereg barier decyduje o opóźnieniu rozpoznania cukrzycy typu 2, nie dającej przez długi okres objawów klinicznych. W USA w 2005 roku około 15,9% ludności tj. około 46 milionów osób nie posiadało żadnej formy ubezpieczenia zdrowotnego. Czy właśnie ta grupa narażona jest na opóźnione rozpoznanie cukrzycy?

Autorzy analizy, prezentowanej na łamach Diabetes Care, opierając się na wynikach badania NHANES przeprowadzonego w latach 1999-2004 ocenili wpływ posiadania ubezpieczenia zdrowotnego na częstość niewykrytej dotychczas cukrzycy w populacji osób dorosłych. Określili również, w jaki sposób dostęp do opieki medycznej może przyczynić się do skutecznej identyfikacji osób z cukrzycą.

Autorzy częstość niewykrytej dotychczas cukrzycy (spośród wszystkich osób z cukrzycą) u nieubezpieczonych określili na 42,2%, przy czym wśród tych, którzy byli nieubezpieczeni ponad rok częstość ta wyniosła 49,3%, w przypadku braku ubezpieczenia tylko w ostatnim roku częstość tą oceniono na 38,7%. W grupie osób ubezpieczonych częstość niewykrytej cukrzycy wynosiła 24,5%.

Stwierdzono, że rodzaj ubezpieczenia wpływa na rozpoznawanie cukrzycy. W przypadku indywidualnej-prywatnej formy ubezpieczenia częstość niewykrytej cukrzycy była większa i wynosiła 28,5% w porównaniu z formami ubezpieczenia proponowanymi przez rząd, gdzie wyniosła ona 17,8%.

Uzyskane przez autorów dane wskazują jednoznacznie, że brak dostępu do opieki medycznej, którego warunkiem jest posiadanie ubezpieczenia, oznacza gorszą wykrywalność cukrzycy. Przekłada się to z kolei na wzrost chorobowości z powodu powikłań tej choroby. Rozwiązaniem tego problemu, w świetle narastającej w USA liczby osób nieubezpieczonych, jest, zdaniem autorów, wprowadzenie odpowiedniej reformy ochrony zdrowia.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2008-09-28

Dodaj komentarz