Czy przyszłość leczenia zakażeń Helicobacter pylori należy do terapii sekwencyjnej?

Nimish Vakil i Dino Vaira – Sequential therapy for Helicobacter pylori. Time to consider making the switch? LINK: JAMA 2008;300:1346
Leczenie sekwencyjne może być ciekawą alternatywą dla coraz mniej skutecznych, tradycyjnych schematów eradykacji Helicobacter pylori, dowodzą Nimish Vakil i Dino Vaira w Journal of American Medical Association. H. pylori jest przykładem niepospolitej zdolności dostosowywania się do środowiska. Warstwa śluzu żołądkowego, w której bytuje bakteria, chroni ją przed odpowiedzią immunologiczną ze strony gospodarza i jest barierą dla leków podawanych doustnie. Skuteczność farmakoterapii zmniejsza dodatkowo kwaśne środowisko żołądka.

Posiew i testowanie wrażliwości konkretnego szczepu bakterii na antybiotyki, wykonywane przy nieskuteczności standardowego leczenia, w przypadku H. pylori zazwyczaj nie ma znaczenia w praktyce, z uwagi na częste przypadki wrażliwości in vitro i oporności in vivo na ten sam lek.

Aktualnie, standardowa terapia eradykacyjna składa się z inhibitora pompy protonowej, klarytromycyny i amoksycyliny, podawanych przez 7 lub 10 dni. Rzadziej stosuje się schemat czterolejkowy, z lekiem antysekrecyjnym, bizmutem, metronidazolem i tetracykliną przez 10 dni.

Alternatywą dla wymienionych sposobów leczenia są schematy oparte na lewofloksacynie i ryfabutynie. Leczenie sekwencyjne jest terapią dwuetapową. W pierwszym, 5-dniowym etapie polega na stosowaniu inhibitora pompy protonowej i amoksycyliny w typowych dawkach. Przez kolejne 5 dni podaje się lek antysekrecyjny, klarytromycynę i tynidazol (2 x 500 mg).

Odsetek sukcesów terapeutycznych przy użyciu tego schematu sięga 93.4%, a kolejne badania potwierdzają wyższość tego leczenia nad terapią trójskładnikową, przy porównywalnym bezpieczeństwie. Wydaje się więc, że kolejne lata przyniosą znaczący wzrost popularności tej metody leczenia, który przełoży się prawdopodobnie na kształt oficjalnych zaleceń dotyczących eradykacji H. pylori.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2008-09-17