Wskaźnik BMI a ryzyko sercowo-naczyniowe – związek nie tak jednoznaczny

Rachel P. Wildman i wsp – The Obese Without Cardiometabolic Risk Factor Clustering and the Normal Weight With Cardiometabolic Risk Factor Clustering LINK: Arch Int Med 2008;168:1617
Indywidualne ryzyko sercowo-naczyniowe zależy zarówno od masy ciała jak i od profilu zaburzeń metabolicznych. W codziennej praktyce spotykamy zarówno osoby otyłe (indeks masy ciała – BMI>=30), ale bez zaburzeń metabolicznych typowych dla znacznego nadmiaru kilogramów, jak i osoby bez nadwagi (BMI<25), ale z zaburzeniami kardiometabolicznymi typowymi dla otyłości.

Łącznie, w zależności od BMI (waga prawidłowa BMI <25, nadwaga BMI <30, otyłość BMI >=30) i występowania lub nie występowania kardiometabolicznych czynników ryzyka (nadciśnienie, podwyższony poziom trójglicerydów, obniżony poziom HDL, podwyższona glikemia, oporność na insulinę, podwyższony poziom CRP) można wyróżnić 6 podstawowych fenotypów masy ciała (masa ciała prawidłowa, nadwaga, otyłość vs zaburzenia metaboliczne tak/nie). Częstość ich występowania w populacji oraz związek z czynnikami demograficznymi i behawioralnymi oceniono w badaniu prezentowanym na łamach Archives of Internal Medicine.

Analizie poddano dane 5440 uczestników amerykańskiego programu National Health and Nutrition Examination Surveys 1999-2004. Okazało się, że wśród amerykańskich dorosłych powyżej 20 roku życia zaburzenia metaboliczne występowały u 23.5% osób z normalną wagą ciała, a jednocześnie 51.3% osób z nadwagą i 31.7% osób otyłych nie miało istotnych zaburzeń metabolicznych.

Czynnikami w sposób niezależny korelującymi z występowaniem zaburzeń metabolicznych u osób z prawidłowa wagą ciała były starszy wiek, niższy poziom aktywności fizycznej, palenie papierosów i większy obwód w pasie. Z kolei z brakiem zaburzeń metabolicznych (0 lub 1 czynnik) u osób z nadmiarem kilogramów były młodszy wiek, wyższy poziom aktywności fizycznej, spożywanie umiarkowanych ilości alkoholu oraz mniejszy obwód w pasie.

Komentując uzyskane wyniki autorzy przypominają, że udział samej otyłości we wzroście ryzyka sercowo-naczyniowego nie jest jednoznaczny. Ostatnio wykazano, że otyłość nie wiązała się ze zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym u osób bez zespołu metabolicznego. Zwracają jednak także uwagę na pewne słabości badania, między innymi i na to, że BMI jako miara otyłości nie pozwala określić jaki jest udział tkanki tłuszczowej w masie ciała analizowanego pacjenta. Przypominają o zjawisku występowania otyłości z małą masą tkanki mięśniowej i niższym BMI u osób starszych.

Mimo pewnych ograniczeń badanie jednoznacznie wskazuje na występowanie dużego odsetka osób z nadwagą/otyłych (w populacji amerykańskiej około 56 milionów) bez zaburzeń typowych dla zespołu metabolicznego i jednocześnie dużej liczby osób z prawidłową wagą ciała i zaburzeniami metabolicznymi (ok. 16 milionów Amerykanów).

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2008-08-11

Dodaj komentarz