Niewydolność serca – wytyczne to nie wszystko

Martin A. Denvir i Stephen J. Leslie – Best practice for chronic heart failure patients—writing guidelines is not enough LINK: Eur Heart J 2008;29:1706
W European Heart Journal ukazał się komentarz omawiający wyniki badania SHAPE (Survey of Heart failure Awareness and Perception In Europe). W badaniu tym oceniano sposób diagnostyki i leczenia chorych z niewydolnością serca w codziennej praktyce lekarzy POZ, kardiologów, internistów i geriatrów w 9 krajach europejskich.

Spośród testów diagnostycznych badanie echokardiograficzne było zlecane rutynowo przez ok. 92% kardiologów, 71% internistów i geriatrów. Z danych wynika, że jedynie 30% pacjentów z praktyki lekarzy POZ miało dostęp do badania echo w okresie 3 miesięcy. Interesującą obserwacją jest bardzo ograniczony dostęp do wykonywania oznaczeń peptydu natriuretycznego (19% kardiologów i 13% internistów i geriatrów).

Wyniki badania wskazują również na znacznie rzadsze stosowanie leków o udokumentowanym korzystnym działaniu w przez lekarzy POZ w porównaniu z lekarzami ze szpitali. Kolejnym ważnym spostrzeżeniem, zdaniem autorów komentarza, jest zbyt rzadkie kierowanie chorych z łagodną i umiarkowaną niewydolnością serca do lekarzy specjalistów, którzy mają większe możliwości leczenia nie tylko farmakologicznego ale i inwazyjnego.

Jak wynika ze zgromadzonych danych, wytyczne nie są wystarczająco często wykorzystywane jako główne źródło informacji dotyczące postępowania z chorymi z niewydolnością serca. Obecnie uważa się, że w celu polepszenia standardów opieki, wytycznym powinny towarzyszyć inne programy, obejmujące m.in. aspekty ekonomiczne i edukacyjne, z jednoczesnym ustaleniem minimalnych standardów opieki ambulatoryjnej i szpitalnej nad pacjentami z niewydolnością serca.

Jednym ze sposobów, który był testowany z dobrym efektem w Wielkiej Brytanii, było zastosowanie motywacji finansowej dla lekarzy stosujących odpowiednie procedury diagnostyczne i leczenie u chorych z niewydolnością serca. Interesujące byłoby także porównanie prywatnej i państwowej opieki zdrowotnej, systemów opieki z programami multydyscyplinarnymi oraz ocena czy systemy motywacyjne (finansowe lub inne) modyfikują sposób postępowania diagnostycznego i terapeutycznego. Miałoby to, zdaniem autorów, olbrzymie znaczenie w przygotowywaniu, wprowadzaniu w życie i popularyzowaniu wytycznych i to nie tylko w odniesieniu do niewydolności serca.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2008-07-15