Częstość występowania objawów choroby wieńcowej w rok po zawale

Thomas M. Maddox – Angina at 1 year after myocardial infarction. Prevalence and associated findings LINK: Arch Intern Med 2008;168:1310
Jednym z głównych celów leczenia pacjentów po zawale serca jest wyeliminowanie objawów dławicy. Autorzy pracy opublikowanej na łamach Archives of Internal Medicine postanowili sprawdzić, jaka jest częstość występowania dławicy u pacjentów w rok po zawale serca i jakie są jej przyczyny. Przeanalizowali losy kohorty pacjentów leczonych z powodu zawału serca, włączonych do badania pomiędzy początkiem roku 2003 a czerwcem roku 2004. Pacjenci pochodzili z 19 szpitali w Stanach Zjednoczonych. Obecność objawów dławicy oceniano po roku od przebytego zawału serca za pomocą standardowej ankiety Seattle Angina Questionnaire. Za pomocą wieloczynnikowej analizy regresji analizowano zależność objawów dławicy od czynników społecznych, demograficznych, leczenia, wywiadu chorobowego i innych.

Do badania włączono 1957 pacjentów. U 389 (19,9%) stwierdzono objawy choroby wieńcowej w rok po zawale. Częściej byli to pacjenci młodsi, częściej mężczyźni rasy innej niż biała. Częściej mieli już w przeszłości objawy dławicy, częściej też byli to chorzy po pomostowaniu aortalno-wieńcowym. Z innych czynników z objawami dławicy wiązało się też palenie papierosów i ponowna rewaskularyzacja. U pacjentów, u których stwierdzono występowanie bólów wieńcowych częściej współwystępowały też przewlekłe lub przejściowe objawy depresji.

W podsumowaniu autorzy stwierdzają, że pomimo leczenia, u jednego na 5 pacjentów w rok po zawale serca występują objawy dławicy. Co ciekawe, są one najsilniej skorelowane z wywiadem pomostowania aortalno-wieńcowego (ryzyko względne 1,92; 95% przedział ufności 1,51-2,44), wcześniejszej dławicy (ryzyko względne 1,78; 95% przedział ufności 1,54-2,06) oraz nowo występującymi objawami depresji (ryzyko względne 1,96; 95% przedział ufności 1,34-2,87). Istotne znaczenie ma również palenie papierosów (ryzyko względne 1,23; 95% przedział ufności 1,02-1,48). Należy przy tej okazji podkreślić, że przynajmniej dwa ostatnie czynniki są modyfikowalne i modyfikacji tej warto poświęcić nieco więcej uwagi.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2008-06-24