Utrata słuchu w cukrzycy

K. Hirose – Hearing loss and diabetes: you might not know what you’re missing LINK: Ann Intern Med:159:54
Cukrzyca jest chorobą wieloukładową i poza znanymi od dawna, częstymi powikłaniami, występują także ich rzadsze postacie. Problem utraty słuchu w cukrzycy omówiono w komentarzu redakcyjnym na łamach Annals of Internal Medicine.

Autor komentarza przytacza wyniki przekrojowej analizy badania NHANES, przeprowadzonej przez Bainbridge’a i wsp., a wskazującej na zwiększone 2,2-2,4 -krotnie ryzyko niedosłuchu czuciowo-nerwowego w grupie osób z wywiadem cukrzycy. Związek ten był niezależny od uznanych czynników ryzyka – narażenia na hałas, stosowania leków ototoksycznych i palenia. Upośledzenie słuchu występowało najczęściej w łagodnym lub umiarkowanym stopniu, często niezauważalnym dla pacjenta i wymagającym do wykrycia zastosowania dodatkowych badań przesiewowych.

Niejasna patogeneza zaburzeń słuchu w cukrzycy opiera się głównie na spekulacjach. Postuluje się uszkodzenie mikrokrążenia prążka naczyniowego produkującego endolimfę w ślimaku, jak również uszkodzenie samych zewnętrznych komórek słuchowych. Zaburzeniom słuchu może towarzyszyć również westybulopatia, wyrażająca się zaburzeniami równowagi i chodu, tradycyjnie wiązana z polineuropatią obwodową.

Powyższe obserwacje autor zamyka postulatem dla ADA (American Diabetes Association), wprowadzenia obowiązkowych badań skriningowych słuchu za pomocą audiometrii tonalnej, u osób z cukrzycą. Zastosowanie, w dalszym etapie, aparatów słuchowych może poprawić jakość życia chorych z upośledzeniem słuchu i ułatwić profilaktykę w zakresie szkodliwych dla słuchu czynników.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2008-07-01