Kortykosterydoterapia w chorobach na tle infekcyjnym – przegląd piśmiennictwa

Steven McGee i Jan Hirschmann – Use of corticosteroids in treating infectious diseases LINK: Arch Intern Med 2008;168:1034
Lekarze unikają stosowania kortykosterydów w aktywnych zakażeniach, z obawy przed wystąpieniem powikłań związanych z immunosupresyjnym działaniem tych leków. Czy słusznie?

Odpowiedzi na to pytanie udzielają autorzy przeglądu piśmiennictwa dotyczącego bezpieczeństwa sterydów w chorobach infekcyjnych, opublikowanego w Archives of Internal Medicine. Z wszechstronnej analizy wynika, że liczba zakażeń, w których sterydy wydłużają przeżycie, czy też wywierają dobroczynne działanie przyczynowe lub objawowe, jest znacząco większa niż przypadków, kiedy istnieją przeciwwskazania do ich stosowania. Korzyść w postaci wydłużenia przeżycia odnoszą między innymi pacjenci z bakteryjnym i gruźliczym zapaleniem opon mózgowych, gruźliczym zapaleniem osierdzia, tężcem oraz zapaleniem płuc na tle Pneumocystis carinii. Odległą poprawę pod wpływem sterydów obserwuje się u osób z bakteryjnym zapaleniem stawów. Leki z omawianej grupy łagodzą objawy półpaśca, mononukleozy, krupu, pneumokokowego zapalenia płuc, ropnia okołomigdałkowego, a także gruźlicy płuc lub gruźlicy węzłowej. Warto podkreślić, że sterydy okazują się najskuteczniejsze w infekcjach o ciężkim przebiegu.

Do chorób, w których omawiane leki nie znajdują zastosowania, należą: ostre zapalenie oskrzelików, wirusowa gorączka krwotoczna, krztusiec oraz ciężkie zewnątrzszpitalne zapalenie płuc. Sterydy są szkodliwe w malarii ośrodkowego układu nerwowego i wirusowym zapaleniu wątroby. Badania nad sterydami w omawianych chorobach różniły się metodologią, w tym selekcją grup oraz czasem leczenia i schematami dawkowania. Wspólnym wnioskiem z większości prac było jednak to, że sterydy w połączeniu z lekami aktywnymi wobec drobnoustrojów są nie tylko skuteczne, ale charakteryzują się zadowalającym profilem bezpieczeństwa.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2008-06-26