Centralne ciśnienie tętnicze – czas na zmianę standardów

Alberto Avolio – Central aortic blood pressure and cardiovascular risk – a paradigm shift ? LINK: Hypertension 2008;51:1470
Dane dotyczące ryzyka sercowo-naczyniowego związanego z nadciśnieniem tętniczym zebrano dzięki standardowym pomiarom na ramieniu, za pomocą klasycznych sfigmomanometrów. Ograniczenia tej metody są doskonale znane. Pulsacyjny charakter przepływu krwi, przyrównany zjawiska do rozchodzenia się fal, wyjaśnia wzrost ciśnienia fali tętna pomiędzy aortą a tętnicami obwodowymi.

Do chwili obecnej brak jest jednak powszechnie dostępnych urządzeń do pomiaru centralnego ciśnienia tętniczego. W jednym z ostatnich numerów Hypertension opublikowano wyniki badania McEniery i wsp., w którym u >10 000 dorosłych za pomocą standardowego pomiaru ciśnienia tętniczego na tętnicy ramieniowej i tonometrycznego pomiaru ciśnienia tętna na tętnicy promieniowej zmierzono centralne ciśnienie w aorcie.

W badaniu wykazano, że aż 32% mężczyzn i 10% kobiet, mających prawidłowe wartości ciśnienia tętniczego w standardowych pomiarach miało jednocześnie nieprawidłowo wysokie skurczowe ciśnienie centralne, które powinno zostać uznane za I stadium nadciśnienia tętniczego. Zależność ta działa zresztą w obie strony co oznacza, że pomiary standardowe przynoszą zarówno wyniki fałszywie ujemne jak i fałszywie dodatnie.

Przeprowadzone badania wskazują na rolę pomiarów ciśnienia centralnego w ocenie skuteczności terapii hipotensyjnej w kontekście ryzyka sercowo-naczyniowego. Zdaniem komentującego wyniki pracy Alberto Avolio nadszedł czas na zmianę paradygmatu i uzupełnienie dotychczasowych standardowych pomiarów (ciśnienia obwodowego) pośrednimi pomiarami ciśnienia centralnego. Zdaniem autora uzupełnienie dotychczasowych technik pomiaru pozwoli na uzyskanie skuteczniejszych wskaźników, umożliwiających lepszą stratyfikację ryzyka sercowo-naczyniowego.

Opracowane na podstawie: Hypertension / 2008-06-17