Okołooperacyjne leczenie beta-blokerem: co dalej po badaniu POISE?

Lee A. Fleisher i Don Poldermans – Perioperative beta-blockade: where do we go from here? LINK: Lancet 2008;371:1813

Na łamach The Lancet ukazał się krótki komentarz redakcyjny poświęcony implikacjom płynącym z, opublikowanego w tym samym numerze pisma, badania POISE.

Badanie POISE przeprowadzono by sprawdzić, czy okołooperacyjne zastosowanie bursztynianu metoprololu, w postaci tabletki o powolnym uwalnianiu, zmniejszy częstość istotnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (MACE) w obserwacji 30-dniowej, u chorych poddawanych operacjom pozasercowym. Pierwotny punkt końcowy wystąpił istotnie rzadziej w grupie metoprololu, lecz było to wyłącznie wynikiem mniejszej częstości zawałów serca w tej grupie. Śmiertelność całkowita była natomiast istotnie wyższa niż w grupie placebo. Zaznaczyła się też tendencja do większej częstości występowania udarów mózgu w grupie leczonej metoprololem.

Skąd te wyniki i jakie są ich implikacje? Po pierwsze, można sądzić, że rzeczywiście nie należy włączać metoprololu rutynowo przed operacją, zwłaszcza w dawkach stosowanych w badaniu. Dawki te wydają się wysokie – wstępna wynosiła 100 mg, a kolejna 200 mg na dobę. Jest to 2-8 razy więcej niż zalecane dawki początkowe przy rozpoczynaniu terapii tym lekiem. Należy również pamiętać o korzystnym działaniu przewlekle stosowanych beta-blokerów i o tym, że nagłe ich odstawienie przed operacją może być niebezpieczne.

Wyniki badania POISE nie uzasadniają zatem, zdaniem autorów, odstawiania przewlekle stosowanych beta-adrenolityków przed zabiegiem operacyjnym. W oparciu o wyniki innych badań, jak na przykład badanie DECREASE, można się zastanawiać, czy bardziej stopniowe zwiększanie dawek metoprololu, być może do niższej dawki docelowej, nie sprawiłoby, że korzyści obserwowane w badaniu POISE przeważyłyby nad ryzykiem. Kwestia ta pozostanie zapewne nierozstrzygnięta (do czasu kolejnych badań).

Opracowane na podstawie: Lancet / 2008-05-31