Leczenie nadciśnienia tętniczego u osób powyżej 80 roku życia – badanie HYVET

Nigel S. Beckett i wsp – Treatment of hypertension in patients 80 years of age or older LINK: N Engl J Med online
Do chwili obecnej nie było wiadomo, czy leczenie nadciśnienia tętniczego u osób powyżej osiemdziesiątego roku życia przynosi korzyści kliniczne. W podeszłym wieku zależność pomiędzy wartością ciśnienia tętniczego a występowaniem udaru mózgu jest słabsza. Wcześniejsze prace sugerowały też, że może istnieć zależność pomiędzy redukcją ciśnienia tętniczego a zwiększoną śmiertelnością.

W tym kontekście Nigel S. Beckett podsumowuje na łamach New England Journal of Medicine wyniki badania HYVET (The Hypertension in the Very Old). Randomizowano w nim, do leczenia indapamidem SR lub placebo, 3845 osiemdziesięciolatków z różnych części świata, mających stale podwyższone ciśnienie skurczowe tętnicze (160 mm Hg i więcej). W razie konieczności do terapii dodawano peryndopryl 2-4 mg (lub placebo), w celu osiągnięcia docelowej wartości ciśnienia (150/80 mm Hg). Podstawowym punktem końcowym badania był udar mózgu (ze skutkiem śmiertelnym lub bez).

W grupie przyjmującej lek (leczonej aktywnie) znalazło się 1933 pacjentów (średni wiek 83.6 roku, ciśnienie tętnicze 173.0/90.8 mm Hg). Po okresie 2 lat obserwacji średnie ciśnienie tętnicze w pozycji siedzącej w grupie leczonej aktywnie obniżyło się o 15.0/6.1 mm Hg.

Leczenie spowodowało 30% redukcję liczby udarów mózgu (95% przedział ufności [CI], – 1 do 51; p=0.06); 39% redukcję częstości udarów ze skutkiem śmiertelnym (95% CI, 1 do 62; p=0.05); 21% redukcję śmiertelności całkowitej (95%CI, 4 do 35; p=0.02); 23% redukcję częstości śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych (95% CI, -1 do 40; p=0.06) oraz 64% redukcję częstości występowania niewydolności serca (95% CI, 42 do 78; p<0.001). Także liczba liczonych łącznie poważnych incydentów była niższa w grupie aktywnej (358 vs. 448; p=0.001).

Autorzy badania HYVET podkreślają w podsumowaniu, że leczenie hipotensyjne indapamidem (z peryndoprylem lub bez tego preparatu) przynosi istotne korzyści u osób mających 80 i więcej lat. Terapia stosowana u 40 chorych przez 2 lata pozwala na uniknięcie jednego zgonu w tym czasie.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2008-03-31