Wyniki badania ONTARGET – antagonista angiotensyny vs inhibitor enzymu konwertującego vs leczenie skojarzone

The ONTARGET Investigators – Telmisartan, Ramipril, or Both in Patients at High Risk for Vascular Events LINK: N Engl J Med 2008;358:1547
Z danych z piśmiennictwa wynika jednoznacznie, że inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACEI) zmniejszają śmiertelność oraz chorobowość nie tylko w populacji osób z niewydolnością serca, ale również w grupie pacjentów z chorobami naczyniowymi oraz u chorych wysokiego ryzyka z cukrzycą. Dotychczas brak było badań oceniających skuteczność antagonistów angiotensyny II (ARB) w takiej populacji.

W New England Journal of Medicine ukazały się wyniki badania ONTARGET (The Ongoing Telmisartan Alone and In the Combination with Ramipril Global End-point Trial). Celem tego projektu było porównanie skuteczności telmisartanu z ramiprylem, oraz skuteczności działania połączenia tych dwóch leków, u pacjentów z chorobami naczyniowymi lub pacjentów wysokiego ryzyka z cukrzycą.

Do badania włączono, w sposób losowy, do 3 grup odpowiednio: 8567 pacjentów otrzymujących ramipryl 10mg/dobę, 8542 chorych otrzymujących telmisartan 80mg/dobę oraz 8502 osoby otrzymujące ramipryl 10mg/dobę razem z telmisartanem 80 mg/dobę. Głównym złożonym punktem końcowym badania były liczone łącznie zgony sercowo-naczyniowe, zawały serca, udary mózgu i hospitalizacje z powodu niewydolności serca. Mediana czasu obserwacji odległej wynosiła 56 miesięcy.

Główny punkt końcowy badania wystąpił u 1412 osób z grupy ramiprylu (16,5%), u 1423 osób z grupy telmisartanu (16,7%;ryzyko względne [RR]=1,01 względem ramiprylu, p=ns) i u 1386 osób z grupy terapii złożonej (16,%, RR=0,99, p=ns). Porównanie objawów ubocznych obu monoterapii, wykazało, że w grupie ramiprylu istotnie częściej występował kaszel (4,2 % vs 1,1%, p<0,001) oraz obrzęk naczynio-ruchowy (0,3% vs 0,1%, p=0.01), natomiast rzadziej hipotensja (1,7% vs 2,6%, p<0,001). Zwraca uwagę, że połączenie obu leków nie zmniejszało ryzyka wystąpienia punktu końcowego, natomiast istotnie zwiększało prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych, w porównaniu z monoterapią ramiprylem: objawy hipotensji (4,8% vs 1,7%, p<0,001), zasłabnięcia (omdlenia) (0,3% vs 0,2%, p=0,03), oraz niewydolność nerek (13,5% vs 10,2%, p<0,001).

Zdaniem autorów uzyskane wyniki wskazują na porównywalna skuteczność ramiprylu i telmisartanu w analizowanej populacji, przy nieco wyższym ryzyku obrzęku naczynio-ruchowego w grupie pacjentów otrzymujących ramipryl i większym ryzyku hipotonii przy terapii telmisartanem. Stosowanie terapii złożonej (ACEI i ARB) nie poprawia rokowania natomiast zwiększa ryzyko powikłań.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2008-04-10