Znaczenie rokownicze niewydolności serca po zawale serca

Jacob E. Møller, Christian Torp-Pedersen i Lars V. Køber – Is heart failure the critical warning sign for death following myocardial infarction? LINK: Eur Heart J 2008;29:833
W European Heart Journal ukazał się artykuł Jacoba Mollera i wsp., poświęcony ocenie ryzyka zgonu chorych po zawale serca, a zwłaszcza rokowniczego znaczenia niewydolności serca (NS).

Autor komentuje rezultaty pracy brytyjskiej, poświęconej temu problemowi. W grupie chorych po zawale serca, 63% pacjentów wypisano ze szpitala bez rozpoznania i leczenia NS. Z tej grupy ponad połowa nie zachorowała na NS, a śmiertelność sięgnęła 16%. Z kolei u około 1/3 chorych doszło do wystąpienia objawów NS. W tej populacji śmiertelność osiągnęła 54% (w obserwacji 4-6 -letniej).

Komentując rezultaty pracy Moller podkreśla, że należy dostrzegać ciągłość pomiędzy występowaniem czynników ryzyka, rozwojem miażdżycy, przerostem mięśnia sercowego, a wystąpieniem objawowej choroby wieńcowej, niewydolności serca i ostatecznie zgonu. Należy pamiętać, że duszność związana z obecnością NS może być następstwem wzajemnego oddziaływania wielu czynników, m.in. niedokrwienia, aktywacji neurohormonalnej, niewydolności nerek, przebudowy i przerostu mięśnia sercowego oraz zmian jego podatności. Ważne jest, aby określić w jakim stopniu za wystąpienie objawów NS odpowiada przebyty zawał serca, a w jakim wiele innych, ważnych prognostycznie czynników.

Jak wynika z cytowanego wyżej badania, ryzyko zgonu jest wyższe w przypadku, kiedy rozwój NS związany jest z nowym incydentem niedokrwiennym – wykazano, że wystąpienie duszności przy wyjściowym zawale serca zwiększa ryzyko zgonu przy kolejnym incydencie wieńcowym nawet do 89%. Dostępne dane wskazują zatem jednoznacznie na niekorzystny rokowniczo wpływ NS u pacjentów po zawale serca. Zwrócenie szczególnej uwagi na typowe objawy NS u pacjentów po zawale serca pozwala na selekcję chorych wysokiego ryzyka, które jak można sądzić, odniosłyby szczególne korzyści z zastosowania wybranych interwencji, np. implantacji kardiowerterów-defibrylatorów.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2008-04-01