Śmiertelność sercowo-naczyniowa w cukrzycy typu 1 i typu 2

M. Rewers – Why do people with diabetes die too soon? LINK: Diabetes Care 2008;31:830
W komentarzu redakcyjnym w Diabetes Care omówiono problem ryzyka zgonu sercowo-naczyniowego w cukrzycy typu 1 i 2. Autor przytacza publikowane w tym samym numerze czasopisma wyniki badania Juutilanen i współpracowników, które objęły 18 letnią obserwacją (od 1982 roku) 173 chorych z cukrzycą typu 1 i 834 chorych z cukrzycą typu 2, w wieku 45-64 lat.

U wszystkich badanych osób cukrzycę rozpoznano po 30 roku życia. Wyniki badania potwierdziły dotychczasowe ustalenia: cukrzyca zwiększała całkowite ryzyko zgonu i ryzyko zgonu z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego odpowiednio: trzy i pięciokrotnie. Potwierdziło się również zróżnicowanie ryzyka w zależności od płci. Ryzyko zgonu sercowo-naczyniowego u kobiet i mężczyzn rosło odpowiednio 11-13 -krotnie i 3-4-krotnie, natomiast zgonu z jakiejkolwiek przyczyny odpowiednio 4,5-krotnie i 2-krotnie.

Ważniejszą obserwacją poczynioną przez autorów było stwierdzenie, że śmiertelność całkowita i sercowo-naczyniowa była podobna w grupie chorych na cukrzycę typu 1 i typu 2, rozpoznaną po 30 roku życia. Co istotne, szkodliwe skutki samej hiperglikemii były bardziej widoczne u chorych na cukrzycę typu 1. Z analizy statystycznej przeprowadzonej przez autorów wynika, że wzrost poziomu hemoglobiny glukozylowanej o jedną jednostkę zwiększał śmiertelność sercowo-naczyniową o 53% u chorych na cukrzycę typu 1 oraz o około 8% u chorych z cukrzycą typu 2. Należy przy tym pamiętać, że u chorych na cukrzycę typu 1 choroba trwa z reguły dłużej a stopień uszkodzenia nerek jest większy, z kolei w cukrzycy typu 2 przeważają zaburzenia lipidowe i często trudniej uzyskać dobre wyrównanie glikemii.

Autor komentarza podkreśla, że pomimo postępów terapii, długość czasu, o który cukrzyca skraca przewidywaną długość życia, nie uległa prawdopodobnie w ostatnich latach istotnemu zmniejszeniu.

Opracowane na podstawie: Diabetes Spectrum / 2008-04-15