Epidemiologia zaburzeń poznawczych nie spełniających kryteriów otępienia

Brenda L. Plassman i wsp – Prevalence of cognitive impairment without dementia in the United States LINK: Ann Intern Med 2008;148:427

Zaburzenia poznawcze nie spełniające kryteriów otępienia są poważnym problemem zdrowotnym w starszych grupach wiekowych – obniżają jakość życia, potęgują stopień ogólnej niesprawności i zwiększają zapotrzebowanie na świadczenia medyczne. Biorąc pod uwagę wymienione, niekorzystne następstwa zdrowotne zaburzeń poznawczych warto bliżej przyjrzeć się ich epidemiologii, scharakteryzowanej przez autorów badania opublikowanego w Annals of Internal Medicine.

W projekcie badawczym wzięło udział 1770 osób w wieku 71 lat i starszych. Ekstrapolując wyniki uzyskane w tej grupie na całą populację mieszkańców USA oceniano skalę problemu, jakim są zaburzenia poznawcze nie spełniające kryteriów otępienia. Zdaniem autorów pracy, występują one u około 22.2% wszystkich osób z analizowanej grupy wiekowej, czyli szacunkowo u około 5,4 miliona Amerykanów.

Najczęstszym podtypem jest prodromalna faza choroby Alzheimera (8.2%), a następnie choroba naczyń mózgowych (5.7%). Analiza pacjentów, którzy poddali się ocenie wstępnej, a następnie przebyli badanie kontrolne po 16-18 miesiącach, wskazywała, że do progresji zaburzeń poznawczych w kierunku pełnoobjawowego otępienia dochodziło u 11.7% osób rocznie. U osób w prodromalnej fazie choroby Alzheimera postęp choroby był gwałtowniejszy i do progresji dochodziło u 17-20% pacjentów w ciągu roku.

Podsumowując, zaburzenia poznawcze nie spełniające kryteriów otępienia są znacznie częstsze niż samo otępienie. O różnicach w historii naturalnej tych nieprawidłowości decyduje przede wszystkim etiologia.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2008-03-18